*Patrzę na płomień tlący się w zniczu* *Smutek i żal się we mnie budzi* *Spoglądam w niebo i zadaję pytanie* *Dlaczego Boże , zabierasz dobrych ludzi ?*Śpijcie w spokoju

\"Niełatwo jest pogodzić się z tym,
czym czasem obarcza nas życie.
Pozostaje mieć nadzieję i wiarę
w sens tych doświadczeń...\"

Światełko Mojej pamięci (*)

Dwa podróżujące anioły zatrzymały się na noc w domu bogatej rodziny. Rodzina była niegrzeczna i odmówiła aniołom nocowania w pokoju dla gości, który znajdował się w ich rezydencji. W zamian za to anioły dostały miejsce w małej, zimnej piwnicy. Po przygotowaniu sobie miejsca do spania na twardej podłodze, starszy anioł zobaczył dziurę w ścianie i naprawił ją. Kiedy młodszy anioł zapytał dlaczego to zrobił, starszy odpowiedział: “Rzeczy nie zawsze są takie na jakie wyglądają.” Następnej nocy anioły przybyły do biednego, ale bardzo gościnnego domu farmera i jego żony, by tam odpocząć. Po tym jak farmer podzielił się resztą jedzenia jaką miał, pozwolił spać aniołom w ich własnym łóżku, gdzie mogły sobie odpocząć. Kiedy następnego dnia wstało słońce, anioły znalazły farmera i jego żonę zapłakanych. Ich jedyna krowa, której mleko było ich jedynym dochodem, leżała martwa na polu. Młodszy anioł, był w szoku i zapytał starszego anioła: “Jak mogłeś do tego dopuścić? Pierwsza rodzina miała wszystko i pomogłeś im, druga rodzina miała niewiele i dzieliła się tym co miała, a ty pozwoliłeś, żeby ich jedyna krowa padła”. “Rzeczy nie zawsze są takie na jakie wyglądają” – odpowiedział starszy anioł. “Kiedy spędziliśmy noc w piwnicy tej rezydencji, zauważyłem, że w tej dziurze w ścianie było schowane złoto. Od czasu kiedy właściciel się dorobił i stał się takim chciwcem niechętnym do tego, by dzielić się swoją fortuną, w związku z czym zakleiłem tą dziurę w ścianie, by nie mógł znaleźć złota znajdującego się tam. W noc, którą spędziliśmy w domu biednego farmera, Anioł Śmierci przyszedł po jego żonę. W zamian za nią dałem mu ich krowę. Rzeczy nie zawsze są takie na jakie wyglądają.”
Niektórzy pojawiają się w naszym życiu i szybko odchodzą… Niektórzy ludzie stają się naszymi przyjaciółmi i zostają na chwilę, zostawiając piękne ślady w naszych sercach… I nigdy nie będziemy dokładnie tacy sami, bo zawarliśmy nowe przyjaźnie! Wczoraj jest historią. Jutro jest tajemnicą. Dziś jest darem…

♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰.♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿

,•’``’•,•’``’•,.
’•,`’•,*,•’`,•’
.....`’•,,•’...... PAMIĘTAM ANIOŁECZKI
,•’``’•,•’``’•,.
’•,`’•,*,•’`,•’ .
.....`’•,,•......


M.JARECZKA PYRSAKA

☼````````(
☼```````((,)
☼```````( (,)
☼``````( ( ,) )
☼``````( (, ) )
☼``````( (, )))
☼``````(((,) ))
☼``````` [[]]
☼`````[[*.☼.*]]
☼`````[[*.☼.*]] ŚWIATEŁKO
☼`````[[*.☼.*]] PAMIĘCI
☼`````[[*.☼.*]]
☼`````[[*.☼.*]]

...TYM CO ODESZLI
NIECH PŁONIE ŚWIATEŁKO
P A M I Ę C I
... A BLASK ŚWIECY
ROZŚWIETLA IM DROGĘ

.....................)
....................(,)
.......).........._\'\\!/\'_
......(,).........(\"\"\"\"\")
...._\'\\!/\'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
....(\"\"\"\"\")

pamiętajmy o Tych którzy odeszli,
a zarazem bardziej kochajmy Tych
co nam pozostali


żona M MARKIEWICZA
bliska rodz GOŁOWACZ

,,Krople łez
tęsknoty,
krople łez
radości,
krople łez
rozpaczy,
krople łez
szczęścia,
krople łez
miłości
drążą skałę
serca
pozostawiając
blizny wrażliwości.\"

Bywają w życiu piękne chwile wraz ze śmiercią ukochanych giną one jak motyle.

*`*`*`*`*`*`*`*`**`*`*`*`*`*`*`*`*`*``
SPOCZYWAJ W POKOJU
*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`
____{.\\\\..[[*]]../.}___ ...
___{.★.\\\\..._.../.★.}__ ...
__{.★....\\\\.(_)./...★.}__ ..
_{.★...../..V..\\\\.....★.}_ ...
_{.★..././).★.(\\\\.\\\\...★.}__ ...
_}.★../././....\\\\.\\\\.\\\\..★.{__...
_}.★..★/.......\\\\★..★.{_ .....
__}.★../..........\\\\.★.{__.....
____}/.............\\\\{___ ....
___ /★_★_★_★_★_★\\\\___ ......

Być nie znaczy żyć..
Być to pozostawić
coś w sercach...
pamięci, wspomnienia.

z modlitwą córka śp Anny Mamrowicz i bardzo bliska Tomaszka [Daniela ,Janusza] Malinowskiego

..(,).(,)
..|..|.|..|
..|..|.|..|
..|..|.|..|..
..|..|.|..|.Dla Was...
.(¯`•.•´¯) (¯`•.•´¯)
♥ `•.¸(¯`•.•´¯)¸.•´ ♥

(*)(*)

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱




⋱ ⋮ ⋰
⋯ ✰ ⋯
⋰ ⋮ ⋱



`````)
`````((
````) )\\
````/( ((
```((♥)))
``/( ((♥))
``( (♥) ) )
`( (( ((♥) ))
`/( ((♥) ))))
`( (( ( ((♥)))
/(( (( ♥) ) ) ))
( (( ( ( ((♥)) )
((( (( ♥) ) )))
``[][]II[][]
[▒≎°✿°≎▒]
[▒≎°✿°≎▒]
[▒≎°✿°≎▒]ŚWIATEŁKO
[▒≎°✿°≎▒]PAMIĘCI
[▒≎°✿°≎▒]
[▒≎°✿°≎▒]

⊰♥⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
I już smutek zostanie do końca
I tęsknota co pali się skrycie
Bo już bez tych co byli najbliżsi
Musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz
Na końcowym wysiądziesz peronie
To pamiętaj,że ONI tam będą
Znowu odnajdziesz kochane ich dłonie...