☀️ Jasne Światełko otulone pamięcią ❤️ dla Ciebie Stasiu

                  _______▓▓▓▓
                  ______▓▓▓▓▓▓
                  _▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓
                  ▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓_▒▒▒▒
                  ▓▓▓▓▓▓▓▓▓__▒▒▒▒▒▒
                  _▓▓▓▓▓▓▓▓___▒▒▒▒▒▒▒▒▒
                  ____▓▓▓▓▓▓___▒▒▒▒▒▒▒▒▒
                  ________▓▓▓___▒▒▒▒▒▒▒▒
                  __________▓▓__▒▒▒▒▒▒
                  ____________▓_▒▒▒▒
                  ______________▒▒
                  _____________▒
                  ____________▒
                    
               Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
               Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
               I w swoim majestacie uczy nas pokory.
               Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.
                ◄►◄►◄ Tadeusz Wywrocki ►◄►◄►          
               ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡

           ◄►◄►◄ Lampeczkę jaśniutką Tobie zapalam... ►◄►◄►

My z nadzieją
w sercach czekamy,
że kiedyś na pewno
się spotkamy...[[,,]]

Światełko Pamięci...[♨️]...Stasiu.

Stasiu...

Światełko pamięci [*]

…...(¯''`:`:''¯)  
   )¯`-ะ̭̌♦̭̌ะ-´¯(
   ´(__::.__)
„Zasnuły się senne góry w mgławą jesienną oponę.
Słońce nad nimi się pali, wyzłaca pola skoszone.
Kurz opadł na jasionach, na brzozach liść się czerwieni
O smutna godzino rozłąki. O smutna, cicha jesieni!
Odchodzę, bo czas mnie woła...Ślad po mnie czyż tu zostanie?
O góry, o pola skoszone, o ciche, smutne żegnanie.”
●─── Zasnuły się senne góry Jana Kasprowicza ───●
⋟❇⋞ ━ ⋟❇⋞ ━ ⋟❇⋞ ━ ⋟❇⋞ ━ ⋟❇⋞ ━ ⋟❇⋞ ━ ⋟❇⋞ ━⋟❇⋞ 
                                   …...(¯''`:`:''¯)
                                      )¯`-ะ̭̌♦̭̌ะ-´¯(
                                      ´(__::.__)
                                
(¯` ╬ ´¯) Światełko otulone pamięcią mego serca do Ciebie posyłam... ❤️ (¯` ╬ ´¯)