"...Odpłynął sens, znikła łąka kolorowa
I przekwitł kwiat, i ucichł wiatr
Nic nie powtórzy minionych barw
Ktoś tęczę z nieba nade mną skradł..."

(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)

Bez Was kochane Aniołki świat jest zupełnie inny.
Niby życie toczy się dalej, ale jak bardzo brakuje w nim Was.
Pamiętam…

Jesteś chwilą
tęsknotą ,którą najbliżsi
słyszą w każdym kroku
Jesteś łzą wzruszenia ,która
nieopacznie zakręciła się w oku...

Światełko dla Ciebie [*][*]

...........)
..........(
.........(,)
........[__]
........[__]
........[__]
......(____)
...>>***<<

(~*~) Światełko Pamięci (~*~)
(~*~) z Modlitwą (~*~)

Odpoczywaj w pokoju
(*)

Bez Ciebie świat...
To dzień bez słońca...
Gdy wieje chłodny wiatr...
I liście strąca...
Bez Ciebie świat...
Nie jest muzyką...
To cichy pusty takt...
Droga do donikąd...
Bez Ciebie świat...
to szara jesień...
A każda pora dnia...
Nam smutek niesie...
Bez Ciebie świat...
nie ma uroku...
Gdy w sercu burza trwa...
I znika spokój...

◕ PŁOMYCZEK PAMIĘCI DO NIEBA ◕

◕.................((,)). ..
◕...............[ll◕◕◕ll].
◕...............[ll◕◕◕ll].
◕...............[ll◕◕◕ll].
◕...............[ll◕◕◕ll].
......................... ..


--------------------------------------
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼

icho zamknęłam,
drzwi za sobą...
I zapatrzyłam się,
w nocne niebo.
Ogarnęło mnie,
poczucie spełnienia.
Nawet gdzieś tam,
pomiędzy gwiazdami
można odkryć...sens.
Było coś pięknego,
w tej ciszy...
Otoczonej magią,
postrzegania świata.
Poczułam nawet...
Twój oddech,
na mojej skroni.
Wiem, byłeś blisko.
Czy słyszałeś...
Jak uśpiony świat,
cicho oddycha...
_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•
+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
[']NA ZAWSZE W MYM SERCU...

"Dzieli nas tylko czas"((*))

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.
Tadeusz Wywrocki