Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słońce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było .
[*][*][*][*][*]

(*)

Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
i cząstka ciebie umiera z nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija ci ostry sztylet,
rozpruwa oddech powietrza łyk,
wspominasz zmarłe, minione chwile,
w gardło się wdziera żałosny krzyk.
(*)

♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
♥✿✿♥



````````````(
````````````) )
```````````( ((
```````````) ) )
``````````(❤) )) )
`````````( ((❤) )
````````( (( (( (❤) )
```````(( ((( ((❤) )))
``````(( ((❤) ) )) )) ))
`````((( ( (( (( ( (❤) ) ))
`````(( (( ( ( ((❤) )) ) )))
`````(( (( (❤)) ))) ) )) ) )
`````( (( ((( (❤)) ))) ))
`````````IIII I IIII
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
````❤```PAMIĘCI```❤````
♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥

Zerwano życia nić
Została po Tobie pustka
Trudno bez Ciebie żyć
Jak słyszysz mnie to przyjdź...

......ŚWIATEŁKO
.........PAMIĘCI

.....****[*]****

Szeptem tuląc piękno wspomnień zapadam w ciszę...
przepełnioną drganiem światła...
ktoś drzwi otwiera do mojego świata ah!
nie teraz za późno... nie w porę...
marzenia o małym skruszonym serduszku uleciały .....................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
PRZYTULAM TWOICH BLISKICH

¸.•♥
•.¸¸.•`
♥¸.•´ ¸.•´¨)
«´¨ •.¸¸.•´¨`»♥
(¸.•`´ ♥ ``•.¸)``PAMIĘTAM

Stasiu, Światełko pamięci na nowy tydzień

.....................)
.....)..............(,))
....(,).............[__]
...[__]............[__]
...[__]............[__]
.(____).........(____)
◄►*◄►*◄►*◄►
Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
i cząstka ciebie umiera z nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija ci ostry sztylet,
rozpruwa oddech powietrza łyk,
wspominasz zmarłe, minione chwile,
w gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty, pytasz – dlaczego?
Próżno próbujesz ożywić sny.
Szczęście to tylko coś ulotnego -
mrok zawsze zdławi słoneczne dni.
Choć czas lekarzem, jednak zabija
coś, co by mogło wciąż jeszcze trwać.
Jak wąż się wokół szyi owija,
dusi nadzieję, rozsiewa strach.

Płonie przyjaciel w piekielnym raju.
Ktoś twarzy szuka w rozbitym szkle.
Przenika serca chłód w ciepłym maju,
gasną uczucia i stygnie krew.
Więdną rośliny bez wody życia.
W krąg się panoszy pustynny piach.
Wieczność już tylko w płonących zniczach
i na cokolwiek pozbawia szans.

Gdy ktoś odchodzi, bliski, kochany,
bezradność tłumi, odbiera głos,
jakby ktoś solą zasypał rany,
jakby w przełyku utkwiła kość...
Lecz przecież wszystko już wkrótce minie,
łzy na policzkach wyschną i znów
ktoś całkiem nowy film puści w kinie...
Potem nas wezwie do siebie Bóg.

Gdzie nie ma łez...
gdzie cierpień kres,
i słońce zawsze świeci...
to właśnie tam u nieba bram,
spotkamy się gdy przyjdzie czas…
(*)