˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜
    ◕◕═════♣♣═════◕◕
       ŚWIATEŁKA PAMIĘCI
        ˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜

`
. `•.¸(¯`’•.¸` () ¸.•’´¯)¸.•´
. (¯`.•.¸ (¯` █ ´¯)¸.•.´¯)
¯¨ک“ھ¤ھ“ک¨¨¨¨¨¨ک“ھ¤ھ“ک¨¨¯

Czasami mam wrażenie że
już nigdy nie złapiemy
normalnego oddechu,
nic przecież mi Ciebie nie wróci...[,]

Między marzeniem a snem
usłyszałam ciche westchnienie
to Anioł mój cichy stróż
z widocznym na twarzy zmartwieniem
Między marzeniem a snem
wyczuwam jego cierpienie
gdy bierze na siebie mój ból
i koi ciepłym spojrzeniem
Między marzeniem a snem
gdy srebrem i bielą się skrzy
kołysze mnie w swoich ramionach
tuli i bierze mój krzyż
Aniele
Między marzeniem a snem
pragnę Cię w twej delikatności
by dalej żyjąc w pośpiechu
nie zapomnieć o Bożej miłości.
Odpoczywaj w pokoju.((,))

____________$$$
__________$$$$$$
________$$$$$$ $
______$$$$$$$$ _$$
____$______ $$$$$$$
____$$$$_______ $$$$
_____$$$$$$$____ $$$
_______$$$$$$$__ $$$
___________$$$$__ $$
_____________$$$__ $
______________ $$$$
______________ $$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$____SPOCZYWAJ_____$$$$$
_$$$$$$___W POKOJU___$$$$$$
__ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_____ $$$$$$$$$$$$$$$$$$

I cisza,
I pustka
I brak kogoś
Kto szedł wspólnym życiem
Wspólną drogą
Płomień świecy
I wspomnienie
I nadzieja, że kiedyś się spotkamy na jednej z nieba dróg.
Módlmy się
Tak chciał Bóg.

Po policzku płynie łza…
Kryje się w niej
cały żal…cały płacz…
cała rozpacz…bezsilność…
Łza…
Urojona w ciemności…
Pełna sprzeczności…
płynie po policzku…
Niesie ulgę…
ulgę w rzeczywistości…
Lecz , czy tak się stanie,
że kiedyś boleć przestanie...[,,]

\"Można odejść na zawsze
by stale być blisko.\".
Odpoczywaj w pokoju Tato.(;)

Bo cóż warte życie bez Ciebie
Cóż warty piękny, jasny dzień
Gdy nie mam Ciebie obok siebie
Tamto zdaje się być snem ...
tęsknię...{;}

Ludzie nie odchodzą na zawsze
tylko zamykają ostatnie drzwi
żadna łza śladów nie zatrze
ani wspomnienie nie przywróci chwil
ścieżki przebyte chociaż sprószy czas
jednak ich ślady pozostaną
jak istnienie każdego z nas
pamięć z wspomnieniem się przeplata
granice bytu spowite zasłona mgły
za która ktoś zamyka ostanie drzwi .

Załzawione oczy,
takie mokre aż się świecą,
wszedł we mnie smutek, ból,
po twarzy łzy mi lecą.

Wstrzymuję wtedy oddech,
nie mówię żadnego słowa,
siła płaczu raz się zmniejsza,
znów zwiększa się od nowa...[,]