KCT
(*)

Samotność doskwiera mi najbardziej, gdy blady księżyc jaśnieje na niebie...
Gdy leży na granatowej podniebnej pościeli...
A wokół niego pełno złocistych gwiazd się ścieli...
Gdy na szybie srebrna poświata me oczy przymyka...
Gdy serce bije wolniej i lekko wzdycha...
A me myśli toną daleko na drogach wszechświata ...
I wracają wspomnienia naszego ostatniego wspólnego lata...
.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~~”*°

córka Śp.Leokadii Czerskiej
i siostra Śp. Bogusia Czerskiego


<*> ŚWIATEŁKO PAMIĘCI <*>


░````````(
░````````))
░```````( (
░```````)) )
░``````( ( )))
░`````((( ) ) )
░`````( (( ) ))
░`````*===*
░`````[][][][]
░````.•*• .•*•.
░````_(¯`v´¯)
░````(¯`(●)´¯)
░````_(_.^._)
░````.•*• .•*•
░````_(¯`v´¯)
░````(¯`(●)´¯)
░````_(_.^._)_
░````.•*• .•*•.
░````[][][][][][]

Choć puste są ramiona to ... nic miłości nie pokona .

Życie i śmierć, zawsze razem,
tak blisko jak dzień i noc,
Lecz nie wiesz, kiedy ta druga,
pokaże Ci swoją moc.
Dlatego żyj jak najpiękniej,
by w chwili, gdy pęknie nić,
pozostać ciepłym wspomnieniem
dla tych, co mogą wciąż żyć....



Spieszmy się kochać jak najczulej
Zanim gwiezdny pył zamieni się w popiół
Spieszmy się, do miłości której brak czasami sił
I zostaje z boku...

Spieszmy się kochać naszych bliskich
Ciepłem czułych słów, szklane krusząc mury
Spieszmy się nim będzie po wszystkim
I już żaden cud nie przeniesie góry...

Nikt nie umiera tak na śmierć
po każdym z nas coś pozostaje ,
grono przyjaciół trochę zdjęć
te kilka chwil spędzonych razem .

Wiązanki , kwiaty, zniczy blask,
na twarzach grymas bólu,
to świadczy że żyjemy wciąż
choć z innej strony muru...
`•.,(—`★´—)_
_______ `•.,(—`★´—)ŚWIATEŁKO ♥
______ (—`★´—)PAMIĘCI ♥
_________(
________(,;)
_______〖★〗
_______〖★〗
_______〖★〗
_____⑄⑄⑄⑄⑄⑄⑄⑄⑄
______ (—`★´—)Ci co odeszli
_______ `•.,(—`★´—)wciąż żyją w nas.
__________ `•.,(—`★´—)__ ♥
_______________`•s,,s•

Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy uścisnę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?
Tak bardzo chcę odmienić się,
bym mógł iść, iść tam, gdzie Ty,
hen, do Niebios.

Czy przywołasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy przytulę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?
A drogi kres nieznany jest.
Jak mam żyć, gdy Ty masz być,
hen, w Niebiosach.

Czas złamać Cię chce, czas kolana Twe gnie.
Czas serce Ci rwie, musisz pospieszyć się.
Gdy trafię sam, do Raju bram,
żadnych łez nie będzie już tam,
łez w Niebiosach.

Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy zatrzymasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Tak mocno chcę odmienić się,
bym mógł iść, iść tam, gdzie Ty,
hen, w Niebiosa.