Przed krzyżem Twoim o Panie
ugnę kolana o zmroku,
do modlitwy ręce ułożę
wierząc, że łzy strącisz z mych oczu...
Nie zapomnij o mnie mój Boże,
Nie przestawaj nigdy mnie kochać,
Bo kto w nocy mi pomoże,
Gdy będę z żalu po Tobie szlochać.

((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)

ZAWSZE PAMIĘTAM....

''I tylko cisza może unieść wszystkie słowa serca, cisza bowiem jest krainą wspomnień'' Śpij słodko Niebawem wszyscy się spotkamy. Pokój Twojej duszy.

córka śp. Leokadii Czerskiej
siostra śp. Bogusia Czerskiego

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)




KIEDY JUŻ SIĘ KOGOŚ NIE ZOBACZY NA ZAWSZE ISKIERKĘ RADOŚCI SIĘ STRACI (*)(*)(*) POKÓJ TWOJEJ DUSZY ANIELE [*]

..........(,)
........(***)
.......(*****)
......(******)
*************

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Bo cóż warte życie bez Ciebie
Cóż warty piękny, jasny dzień
Gdy nie mam Ciebie obok siebie
Tamto zdaje się być snem.(*)

Słowacki Juliusz – Sonet

Już północ - cień ponury pół świata okrywa,
A jeszcze serce zmysłom spoczynku nie daje,
Myśl za minionym szczęściem gonić nie przestaje,
Westchnienie po westchnieniu z piersi się wyrywa.

A choć znużóne ciało we śnie odpoczywa,
To myśl znów ulatuje w snów i marzeń kraje,
Goni za marą, której szczęściu niedostaje,
A dusza przez sen nawet drugiej duszy wzywa.

Jest kwiat, co się otwiera pośród nocy cienia
I spogląda na księżyc, i miłe tchnienie wonie,
Aż póki nie obaczy jutrzenki promienia.

Jest serce, co się kryje w zakrwawionym łonie,
W nocy tylko oddycha, w nocy we łzach tonie,
A w dzień pilnie ukrywa głębokie cierpienia.


.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}

Czasami przed Wami ukrywamy to cierpienie,
Kochane Aniołki, żebyście nie cierpieli z nami.

Córka śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia

Czasem cicho ktoś odchodzi
I świat ciemny się zdaje
Czasem cicho ktoś odchodzi
Lecz naprawdę tu zostaje
W naszych myślach,w naszych sercach
W naszych najskrytszych marzeniach
Tu zostaje,jest wciąż obok
I wciąż żyje we wspomnieniach(*)

Promyczek do samego Nieba dla Ciebie Stanisławie(*)

Powiedz mi czy boli śmierć...
Jak wygląda Bóg
Otrzyj mi łzy, powiedz coś!
...by ukoić ból
Powiedz mi jak potem jest
czy ktoś tam kocha, czy szczęście jest...
Daj rękę mi i dotknij ran
powiedz czy tak boli...
tylko tu
Odpędż gdzieś strach
i przytul znów, bym mogła poczuć
że...ktoś gdzieś kocha
Wróć kiedyś znów...
Zbyt ciemno tu...
Zbyt dużo bólu...
Zbyt dużo zła...
A Ciebie nie ma ..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”˜҈.•°*”˜҈
.......(""""")...Światełko
.•°*”˜҈.•°*”˜҈.....Pamięci
.•°*”˜.•°*”˜.•°*”˜.•°*”˜.•°*”

...Oni są z nami Niepokonani przez czas W każdym oddechu Życia pośpiechu są w nas Choć prawda jest taka Że dla nich na zawsze Stanęły słoneczne zegary To ciągle są obok By w tym co robimy Dodawać nam siły i wiary..."

Odpoczywaj w pokoju(*)

Cośmy Ci uczynili
Panie Boże w niebiosach.
Że tak bardzo boleśnie
los tragiczny nam niesiesz?
Jakich win się znów czara
w Twym mniemaniu przelała.
Że kolejny raz gniew Twój
następna rodzina odczuć
musiała(*)