*/*/*/




córka Tadeusza Olszaka

Odeszlas tak nagle i płomień Twój zgasł
Jasne Twe życie straciło pieśni tchnienie
Okrutny los obudził gorzki smutek w snach
Zadał ciężki ból i w sercu zostawił cierpienie.

Odeszlas gdy uśmiech Twój radował duszę nieba
A słońce z ogromną mocą blaskiem świeciło
Twych słów i ciepła tak mocno teraz nam trzeba
Wszystko co piękne zamilkło i tak szybko skończyło.

Myślą i ze łzami Twą postać wspominam skrycie
I słyszę w oddali głos śpiewem wiatru niesiony
Smutny jest świat gdy odchodzi bliskie sercu życie
Kiedy stoję nad myślami swymi zbolała i zagubiona.

Śpij drogi Robusiu snem anioła i snij o tych
którzy Cie kochają i bardzo tesknia za Toba .Pamietam .(*)(*)(*)

(*)(*)(*)....

"Nie żyje się,nie kocha się,nie umiera
się - na próbę...światełko dla Ciebie..
(*)(*)(*)....

*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥

Wciąż po twarzy spływa czas
krok po kroku zmienia nas
Dusza jednak wieczną jest
Jej nie zniszczy nawet śmierć.

*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥

Czuwajcie nad nami nasze kochane skarby...
Kochać zawsze Was będziemy, bo śmierć to zbyt mały powód żeby przestać kochać!!!
Tak bardzo tęsknimy za Wami...
serce płacze...
dusza jest smutna i nie może zapomnieć utraty Was kochane Aniołki....

Gdy sygnał syreny nicości
W dźwięk mocny i trwały urośnie,
Gdy wszystkie niebiańskie Anioły
Na trąbach zagrają radośnie.

Gdy dzwony przestrzeni wszechświata
Rozpoczną donośne swe bicie,
Wraz z Wami powstanę z popiołów
Na wieczne, na drugie swe życie.

Odrodzę się w innym wcieleniu
W annały bogatszy mądrości,
W wszechświatów bogatszy przeżycia,
W zaziemskie uczucia miłości.

W radości swej pełny, na zawsze
Szczęśliwy zostanę wraz z Wami.
Jak statek co z rejsu powraca
Do swej macierzystej przystani

Zabrakło anioła
już nie ma Go z Nami
jest znowu u siebie
szczęśliwy bez granic

...............))
..............((
............( , )
...........| * |
...........| * |
...........| * |
...........| * |
...........| * |
.........{;;;;;;;;;}

Gdy dziecko usypia,
na brzegu poduszki
siadają srebrzyste
Aniołki - Maluszki.
Siadają cichutko
wśród sennych falbanek,
wyciągają ręce
pełne kołysanek.
I sny rozwijają
z kłębuszków świetlistych.
Patrzcie! Już się kładą
na brzegu kołyski!
A potem śpią sobie
na białych falbankach
w błyszczących koszulkach,
w błyszczących piżamkach.

Słowa

Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słonce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było