Ty pozostajesz tutaj,
my wracamy do szarej codzienności,
nie pora dla nas jeszcze,
zatrzymujemy obraz
i pamięć po Tobie...

``````)
`````( (
````) ) )
```( ( ( (,))
``( ( ((,) )) )
``( (( (,,)) ))
````\||//
...[[oΫoΫoΫ]]
...[[oΫoΫoΫ]]
...[[oΫoΫoΫ]]
...[[oΫoΫoΫ]]
...[[oΫoΫoΫ]]

córka śp. Eugeniusza Wysockiego

Tumidajewicz

.-..-.
`•.•´
●/
/▌
// ...Na Zawsze w Moim SERCU...

.......................)
......................(')
.....................(('))
....................(((')))
...................(((('))))
_________▒░❇♥❇▒░
_________▒░❇♥❇▒░
_________▒░❇♥❇▒░
_________▒░❇♥❇▒░

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI I MODLITWA

❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤
**** *****
HELENO
KAZIMIERZU
KAZIMIEMRO
DOMINIKU
WŁADYSŁAWIE
**** *****
❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤

Życie po śmierci jest dla nas, żyjących na ziemi, nieprzeniknioną tajemnicą. Pan Bóg uchyla nam nieco rąbka tej wielkiej tajemnicy pozwalając niektórym zmarłym skontaktować się z żyjącymi na ziemi.
W tomie z serii Chrześcijanie pod redakcją bp. B. Bejze opublikowane są listy Marii Kolbe, matki św. Maksymiliana. Jeden z tych listów napisany w okresie okupacji zawiera opis nadzwyczajnego spotkania. Maria Kolbe pisze, że w 1941 r., wkrótce po męczeńskiej śmierci swojego syna, o której wtedy jeszcze nie wiedziała, po przebudzeniu rozpoczęła poranną modlitwę. W pewnej chwili usłyszała delikatne pukanie do drzwi, odwróciła się i zdumiona zobaczyła swego syna Maksymiliana ubranego w franciszkański habit. Był radosny, uśmiechnięty, nadzwyczajnie piękny i promieniujący przedziwną jasnością. Pani Kolbe zaniemówiła z radości i zapytała po chwili milczenia: Synu, czy Niemcy ciebie wypuścili? Maksymilian przeszedł przez pokój, zbliżył się do okna i powiedział: Nie martw się o mnie, mamo. Tam, gdzie jestem, jest pełnia szczęścia. Po wypowiedzeniu tych słów nagle znikł. Maria Kolbe natychmiast zrozumiała, że jej syn umarł i przyszedł, aby ją o tym poinformować. Dopiero później przyszła pocztą oficjalna wiadomość z obozu w Oświęcimiu o śmierci św. Maksymiliana.
************************
POZDRAWIAM...RENIA ,MAMA JARECZKA PYRSAKA

znajoma PAWŁA DZIUBAK




____$$$$
__$$$__$$$$___$$$
_$$$____$$$__$$$$$$
_$$______$$$ $$$__$$
_$$_______$$$$___$$$
_$$_________$____$$$
_$$_____________$$$
__$$__PAMIĘTAM__$$
__$$____________$
___$$__________$
____$$$______$$
_____$$$___$$$
_______$$__$$
_______$$$$
______$$$$
_____$$$$
_____$$

*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*+

((:……..(
((:……..)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,>>*-*<< >>*-*<<,_))

Ci, którzy są już w krainie ciszy
odchodząc kiedyś od nas ciałem
zostali duszą co wszystko słyszy
opiekując się nami przez dni całe.

Oni przekroczyli już życia próg
ten najwyższy, który i nas czeka
albowiem o tym postanowił Bóg,
że taki jest życia kres człowieka.
((_,>>*-*<< >>*-*<<,_))

```````)
``````( (
`````) ) )
````( (,) ) )
````( ( ( (,))
````((,) ) ) )
```( ( ((,) )) )
```( (( (,,)) ))
````[[IIIII]]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
``[(❀)▒(❀)]
PAMIĘTAM!

Tak trudno to wytłumaczyć,
że się Kogoś nie zobaczy,
że już koniec,że nie wróci.
Pozostaną wspomnienia,
smutek w sercu,łza na twarzy,
modlitwa co wciąż łączy,
miłość,która się nie kończy....