"Dzień zaduszny" - Jan Brzechwa

Kiedy miedzianą rdzą
pożółkłych jesiennych liści więdną obłoki,
zgadujemy, czego od nas obłoki chcą,
smutniejące w dali swojej wysokiej.

Na siwych puklach układa się babie lato,
na grobach lampy migocą umarłym duszom,
już niedługo, niedługo czekać nam na to,
już i nasze dusze ku tym lampom wkrótce wyruszą.

Jeżeli życie jest nicią - można przeciąć tę nić,
i odpłynąć na obłoku niby na srebrnej tratwie...
Ach, jak łatwo, ach, jak łatwo byłoby żyć,
gdyby nie żyć było jeszcze łatwiej!

Światełko pamięci [***].

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej



Jest miejsce..

Jest miejsce, dokąd listy nie dochodzą,
Gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.
Tam idę, żeby w zadusznym skupieniu
Ulżyć modlitwą zmarłym w ich cierpieniu.
Tyle jest jeszcze pytań nie zadanych
I opowieści nie dopowiedzianych.
W zimnym kamieniu śpią snem nieprzespanym
I może tęsknią za słonecznym ranem?
Nie mogę odejść nie zamieniając słowa
W ciszy, o której mówią,że grobowa.
Nim wiatr ostatnie znicze pozagasza
Powiem dziękuję, proszę i przepraszam.

Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą

Córka śp.J M Biernackich
◊۞◊♥◊۞◊♥◊۞◊♥◊۞◊♥◊۞◊

Na cmentarzu płomyki złote
I groby w chryzantemah
Przyszliśmy tu z myślą
O Tych,których już z nami
Nie ma.....


........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........

๑۩.۩๑ ZADUSZKOWE ๑۩.۩๑
๑۩.۩๑ Światełko Pamięci ๑۩.۩๑

ჱܓ
Z cichym szeptem wspomnienia....
Panie Aleksandrze....

Tam, za zamkniętymi oczami
Jest naszej wyobraźni kraina.
W niej zapisujemy chwile,
Które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia....
Wrażenia, przeżycia, tęsknoty,
Które nas kiedyś wzruszyły,
By nie zapomnieć o tym....
Czasami w tej krainie
Przepiękne wizje tworzymy.
Tam przebywamy z Tymi,
O których tylko marzymy......


ჱܓ
Pamięci Naszych Ukochanych....[*]


--------------------------------------
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
Tylko smutek nam pozostał i cudowne wspomnienia…

"Na Wszystkich Świętych być może zobaczysz
niebo otwarte i światło szczęśliwe,
a w świetle tym twarze patrzące na ciebie
jak twarze matek na dzieci za oknem.
Jeszcze być może ujrzysz aniołów
i koniec świata,
a w "końcu"tym siebie u boku Zbawcy,
tam skąd przychodzi.
Na Wszystkich Świętych pójdziesz na cmentarz,
jak uczeń do szkoły."

Smutny to dzień, pełen zadumy i wspomnień...(*)

Nie słychać już wśród żywych Waszych głosów . Wy, którzyście byli tu kiedyś razem z nami . Wasze miasto dziś oświetlone latarniami pamięci,
których blask przegląda się w marmurowej płycie. Tak....będziemy o Was zawsze pamiętać
bo nie pozwolą nam zapomnieć krzyże
Te na cmentarzach, przy drogach, w lasach, na polach i w górach
bo codziennie mamy przecież do Was bliżej.
Pozwólcie nam złożyć Wam hołd -
- Wy, którzyście Wszyscy Święci. Zapalamy znicze, za tych których zabrał Bóg.
Pomódlmy się za nich, by dostąpili zbawienia. Niechaj Światełko rozjaśnia Wam drogę do Pana***

Coś się tu nie zaczyna w swojej zwykłej porze,
Coś się tu nie odbywa jak powinno
Ktoś tutaj był i był, a potem nagle znikł i uporczywie Go nie ma.
Dziś Jego duszę w ręce Twe powierzam, Boże!
Najjaśniejsze i najcieplejsze światełko pamięci dla Ciebie.