Tęsknota
Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca.

Adam Asnyk

Pamiętam(*)(*)(*)

Bliska śp. Manuelli Wajchman

Nadzieja wciąż rozkwita - także dzisiaj (Edycja św. Pawła)

Nadzieja na spotkanie z Wami w wieczności i szczęście bez końca ((*)).

*• .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•*
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
*• .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•*
---------(
---------) \\\\
--------/ , (
--------\\\\ ) /
---- .--`Y´--.
----|`•--♥--•´|
----|`•::.......´|      
----|`•::::..….|      
----|`•:: )¯`•. ,•´¯(
----|`•:.( : );;; _(
----.•´¯`• . • .•´¯`•._
---¯-.__.-•´ . `•-.__.•´
---;;;----( : );;;
;;;-----;-)_.;´ `
*• .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•*
KTO ŻYJE
_w sercach tych,
__którzy pozostają
_______NIE UMIERA
*• .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•*

Światełko pamięci zapalam w niedzielny październikowy wieczór...

(*) (*)

Bliska śp. Manuelli Wajchman

Niedzielne światełko pamięci dla Pana Aleksandra.
Niech wiecznie płonie.
Pokój Pana Duszy
:((*)(*)(*)(*)

Tumidajewicz

ჱܓჱܓჱܓჱܓჱჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓ
Jesteś tam,gdzie jutra słodki smak...
Jesteś tam,gdzie słońce wschadzi...
Jesteś tam,gdzie wolniej płynie czas...
Jesteś tam,gdzie szczęściu nic nie grozi...
ჱܓჱܓჱܓჱܓჱჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓჱܓ

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱


¯\'`:´\'¯)
(¯` ะ̭̌♦̭̌ะ ´¯)v´¯)
║(¯`v´¯) ะ̭̌♦̭̌ะ ´¯)
(¯` ะ̭̌♦̭̌ะ ´¯)^¸_)
╚(_¸^¸_)
)¯`. ´/`
( ░)/-´¯( NAJJAŚNIEJSZE
`-. /░´ ) TĘCZOWE....
........((_,»*¯*« »*¯*«,_))
⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱
...)..
..((.
...)...
..[_].. ŚWIATEŁKO
(___)...DLA CIEBIE ANIOŁKU

⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱
Pamiętajmy nie tylko dziś
pamiętajmy zawsze ...
bo tak długo człowiek żyje
jak długo o nim się pamięta ....

***

Mój list jesienny, z babim latem
i wiatr go niesie tak wysoko
Mój list jesienny złotożółty
znów się unosi ku obłokom
A babie lato takie piękne,
a wrzosy w fiolet wystrojone
I borowiki takie dumne
i Twoje oczy zamyślone
i Twoja buzia uśmiechnięta
i Twoja buzia ukochana
A ja z jesienią na rozdrożu
wciąż nieobecna, zadumana
A babie lato takie piękne
A Ty w jesieni, w jej kolorach
W nitkach utkanych babim latem
i w barwie lasu, w liści wzorach
A Ty w fiolecie wrzosów leśnych
A Ty w złocistych liści lśnieniu
A Ty w mych myślach na okrągło
w każdym uśmiechu, w każdym drgnieniu...

Wiersz H.Surmacz