jak feniks powstań z popiołów..
[']

anioły latają tak nisko bądź dziś dobrą myślą, obok mnie bądź bardzo blisko.
[']

trwaj

Chciałabym powiedzieć już Tobie, że radzę sobie jakoś w moim "nowym" życiu.. Nie potrafię..

Mija kolejny dzień.. Już prawie 2.5 roku od kiedy odszedłeś.. ;(

Wiesz, że ja nadal pamiętam Twój zapach tamtego dnia?? Pamiętam co mówiłeś.. Obiecałeś, że wrócisz.. Że już razem na zawsze..

Walczę z każdym nowym dniem..
Walczę z czasem.. Walczę o każde wspomnienie..

Kocham Cię.. wiesz o tym - prawda??

:*
:(

[*]
Dlaczego Ty...? ;(
Nadal boli...
I zostaje tylko pustka...
Nic nie można zrobić...
Bez sił... ;(
;*

pamiętam

Bądź niczym Feniks, niczym magiczny ptak. Powstań z popiołów bo już czas. Noś Go gdzieś w sercu, na duszy swej dnie, lecz swą żałobę porzuć w te dnie. Kto kochał Cię prawdziwie nie uwięziłby na całe życie. Więc odrzuć wewnętrzny swój smutek. Od progu duszą uśmiechnij się i powiedz Mu: Zawsze kocham Cię, ale po śmierci dopiero spotkamy się.

"Był sobie kiedyś taki anioł bardzo smutny szukał celu szukał sensu i szukał pokuty był zdrowy w serce lecz bardzo chory w duszy co się gdzie nie ruszyl to widzial tylko zguby Bóg go zawolal i powiedzial szukaj ludzi wiec się odwarzył poszedł szukać swej otuchy po klilku razach gdy go ludzie odtrącali rozwinal swe skrzydla i poczuł smak odwagi płakał z radosci bo płakac powinien płakać łzami czystymi przez chwile potem wiec odszedł z powrotem do nieba Bóg był z niego dumny już się o niego nie bał teraz ten anioł jest krolem aniołów silny jak nigdy bez wewnetrznych sporów." (*)

so many losses
so much regret.

Już nie troskam się o żaden z upadających dni, bo wiem, że wszystkie upadną...


widzimy się po drugiej stronie..