Sebuniu nasz najdroższy.. tak się cieszę, że Twoja Danusia i Martusia bezpiecznie dojechały, byłeś przy nich napewno i ciągle jesteś..
to co dla Ciebie miałyśmy zaniesiemy do Kamilka-tego, którym się tak opiekujesz.. a to co mam dla Mamusi i Marty przekaże jak wrócą.
uważaj na siebie Aniołku, opiekuj się wszystkimi przyjaciółmi TAM i bliskimi tu.. i zajrzyj do nas jutro na wigilię chociaż na chwilkę.. właśnie skończyłam rozmawiać z Twoją Mamusią.. jest wspaniałą kobietą..taką ciepłą.. i jest taka dzielna.. uściskaj ją mocno ode mnie na dobranoc. i proszę bądź jutro z nami chociaż chwilkę..
ściskam Cię mocno Aniołeczku.. i tęsknie, strasznie..

ŚWIATEŁKO * NA * DZISIEJSZY * DZIEŃ * SPOCZYWAJ * W *POKOJU * A * PAMIĘĆ * O * TOBIE * NIECH * ZAWSZE * BĘDZIE * ŻYWA ***** NIECH ŚWIATŁOŚĆ WIEKUISTA ZAWSZE TOBIE ŚWIECI ANIELE (*)(*)(*)

nie mogę znaleźć sobie miejsca.. ciągle to wszystko analizuję, wspominam.. wszystkie chwile spędzone razem były najpiękniejsze. pamiętam doskonale jak się poznaliśmy, nasze pierwsze spotkanie i jak to wszystko budowaliśmy. pamiętam ile w tym wszystkim było szczęścia i ile było nieudanych prób, ale w końcu daliśmy radę - udało się. dokładnie 23 czerwca około 12 w nocy. pamiętam tą rozmowę doskonale - cały mój świat się wtedy zmienił. pamiętam wszystkie dni spędzone z Tobą, które z czasem stały się obsesyjne. pamiętam każdy Twój uśmiech, każdy gest.. Twoje ukochane wiecznie czerwone policzki oraz to jak dzwoniłeś co minutę mówiąc, że to tylko na chwilę bo się stęskniłeś. pamiętam jak przychodziłeś po mnie rano aby odprowadzić mnie do szkoły, a potem zrywałeś się z lekcji żeby odprowadzić mnie do domu. nasz spacer w deszczu oraz spotkanie po trzech tygodniach.. pamiętam wtedy łzy w Twoich oczach i Twój głos, który drżał tak strasznie.. pamiętam naszą ostatnią rozmowę.. nigdy bym wtedy nie przypuszczała, że już nigdy więcej nie zobaczę, że przesyłasz wiadomość, że dzwonisz albo, że dostaję od Ciebie smsa bądź mmsa z Twoim zdjęciem jak to niekiedy miałeś zwyczaj robić. ciągle pamiętam o czym wtedy rozmawialiśmy - tak bardzo chciałeś żebym przyjechała do Krakowa.. do Krakowa, którego teraz nienawidzę. chciałeś żebym poznała wszystkich ludzi tam.. ludzi, których nienawidzę jeszcze bardziej. 9 września br. zmienił nas wszystkich na zawsze. pamiętam dokładnie moment, w którym się dowiedziałam.. wszystkie uczucia, które były we mnie zabrałeś ze sobą.. został tylko ból, rozpacz, tęsknota i niesamowicie wielka miłość do Ciebie. dlaczego dopiero teraz dowiaduję się, że ta miłość nie była tylko z mojej strony? dlaczego 9 września Bóg zabrał właśnie Ciebie? dlaczego życie jest takie niesprawiedliwe? dlaczego nie da się cofnąć czasu? dlaczego.. jest tyle pytań, na które chciałabym znać odpowiedź, a wiem, że już nigdy jej nie usłyszę.. 9 września odeszła osoba, która była dla mnie numerem jeden, osoba, która była dosłownie wszystkim.. osoba, którą tak bardzo mocno kochałam i kocham nadal.. po prostu odszedłeś Ty.. nie mogę tego nadal zrozumieć, nie wierzę.. wiem, że jesteś ciągle wśród nas.. czuję Twoją obecność. tak wiele chciałabym Ci powiedzieć.. ale wiem, że przyjdzie na to jeszcze czas.

Światełko pamięci wraz z modlitwą.
(*)(*)(*)....
Sebuś wspieraj i czuwaj nad bliskimi.

Aniołku. ;*
obiecałam, że wpadnę po szkolę i słowa dotrzymuję. Dziękuję, że byłeś dzisiaj przy mnie i pomogłeś mi jakoś przetrwać tą połowę dnia w szkole. Teraz czeka mnie jeszcze ta druga połowa, w której mam nadzieję, że też będziesz przy mnie. Od dwóch nocy prawię wgl nie śpię.. ciągle myślę o Tobie i o tym wszystkim.. powoli staję się to obsesją. Wiesz, że nigdy się nie pogodzę z tym co stało się tego okrutnego dziewiątego września.. nadal tak bardzo Cię kocham.. jak to zawsze mówiliśmy - PysioKoczkodan. ;) ;*

Byl taki ktos, kogo nie zastapi nikt...(*)

Pamiętam Sebastianie...