Sebastianku...dobranoc Skarbie...
pomóż mamusi...
mój kochany Synku...Dziecko ...
przytulam...

Sebuniu mam chwilke ,to korzystam z wyslania Ci wierszyka
Spotkałam wiatr rozwiane włosy miał
cichą melodią w polu nucił
i pośród zbóż spokój siał
a potem halny lasy kosił

czasem siadał na przydrożnej kapliczce
zadumany nad człowieczym losem
smutki powiązał mocnym sznurem
walca tańczył z rosą

potrzeba czasu by radość nieść
zamienić burzę w spokój
wyleczyć ze wszystkich ran
wygładzić czoło z kłopotów

nie zawsze bywa spokojny wiatr
jak ludzkie życiowe dzieje
przynoszą ból, radość i łzy
mądrość dla serca i duszy nadzieję.

tak pusto bez Ciebie jak pomyślę że jeszcze rok temu z nami byłeś,cieszyłeś się tym że idziesz do nowej szkoły,byłeś pełen nadziei, taki szczęśliwy.. nie potrafie sie z tym pogodzic Skarbie.. tylko wiara ze cos tam jest pozwala trwac.. na tym nędznym świecie :(
Ściskam Twoją Mamusię i Martusię :*

"To wielki ból, że Cię straciliśmy. Pociesza nas pewność, że zobaczymy się w niebie."
Posylam swiatelko bardzo jasniutkie dla Ciebie(*)Seba.
Danusiu,szystko sie zgadza,tylko musze jakos przejsc ten okres,ktory jest bardzo swiezy dla mnie.Wlasciwie,to nie wiem czy chce go przejsc>ja wiem,ze napewno kiedys bede inaczej myslala,ale nie wiem czy chce.Nadrabiam teraz mina a w sercu bol.
Przytulam Cie Danusiu mocno.

Tam,za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobrażni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia,tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....

Światełko nieustającej pamięci.

Sebastian(*)....pamiętam((*))((*))......

Kiedy słyszę Twoje imię
moje serce płakać chce,
bo zapomnieć Cię nie mogę,
a bez Ciebie jest mi źle...

Dziękuję Skarbie za opiekę nad chłopcami. Widzisz co się dzieje... Ty byś wiedział co robić.. zawsze wiedziałeś. I tylko przez łzy patrzę w Twoje zdjęcie, które wisi nad łóżkiem... Tak źle bez Ciebie..