____ ,+.*`,+.*`,+.
_,+.*`,+.*`,+.
+.*`,+.*`,+.
+.*`,+.*`,+.
_,+.*`,+.*`,+.
_____ ,+.*`,+.*`,+. .
`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)¸.•`´)
«´¨ •.¸PAMIĘTAM .:(
( ¸.•`´(¸.•`´ ``•.¸
`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)¸.•`´)
«´¨ •.¸ANIOŁKU .:(
( ¸.•`´(¸.•`´ ``•.¸

PAMIĘTAM(*)(*)(*)




Dziękuję Twoim bliskim że pamiętali o mojej Julci.

"W pamięci mej pozostały wspomnienia z tamtych dni Wspólnych chwil pozostały sny Wiem nie wrócisz już więc dziś wspominając Ciebie tęsknie wciąż wierząc że odnajdziemy się gdzieś tam daleko" Moja pamięć i modlitwa na dziś (*)

[*]” Jesteś tęczą na niebie ...
Światłem ....
które rozświetla nasze dusze...
Jesteś teraz Aniołem
w Niebie ...
A nam tu na ziemi trudno żyć ...
bez Ciebie .....”
_____..........(
______.........(,).
______......._'!/'_
______.......(""""").
______.•°*”~?.•°*”~?.
______.•°*”~.•°*”~.•°**
__(_)(_)(_)_________(_)(_)(_)
_(_)§§§§§§§(_)____(_)§§§§§§§(_)
(_)§§§§§§§§§§(_)(_)§§§§§§§§§§(_)
(_)§§§§§§§§§§§.(_)§§§§§§§§§§§(_)
(_)§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§(_)
(_)§§§§§§ NA ZAWSZE W §§§§§§(_)
_(_)§§§§§§§ NASZYCH §§§§§§§(_)
___(_)§§§ SERDUSZKACH §§§(_)
_____(_)§§§§§§§§§§§§§§§(_)
_______(_)§§§§§§§§§§§(_)
_________(_)§§§§§§§(_)
___________(_)§§§(_)
_____________(_)(_)
______________(_)

Seba wspieraj swoją mamusię(*).Mamusiu Danusiu-Twój Syn to cudowny Anioł.Kochana trzymaj się

Sebastianiu...kochany mamy)))
nie jestem w stanie wpisywac ..Twoim Braciom i siostrom teraz..
Ty wiesz i Oni wiedza...Nie sztuka kliknąc -mama Sebastiana Waręckiego..
zawsze muszę spojrzec na zdjęcie..powiedziec cos..wspomniec..
...............
Synku -ile osób mnie tu wspiera...
DZIEKUJE...kochani...ja tez zawsze jestem z Wami...
A wogóle,chce napisac jaka na te okrutne dni dałes mamie prezent..
ja wiem,ze to Twoja sprawka))zebym sie zajęła Daisi..zebym nie myslała cały czas..
tylko Ty mogłes takiego wspaniałego psa mamusi podarowac..pięknego,spokojnego,łagodnego...niesamowitego!!!
DZIEKUJE Synku..Ty wiesz jak mi pomóc..nawet teraz..K.C..SKARBIE..
jutro bedę u Ciebie..

Dla Ciebie światełko, kilka dni i już rok... pozdrowienia dla mamy i siostry

Sebuś...

Takie cos do poczytania...przepraszam,ze takie dlugie,ale mysle,że warto......
Nikt nie jest w stanie pogodzić się ze stratą bliskiej osoby w ciągu kilku dni. Potrzebny jest czas i możliwość okazywania swojej rozpaczy, cierpienia, żalu. Wspominanie zmarłych, rozmawianie z nimi w myślach czy nawet głośno, a przede wszystkim płacz i dzielenie się swoimi uczuciami z innymi ludźmi - wszystko to pomaga pogodzić się ze stratą, nawet tak straszną jak strata dziecka, i znaleźć nowy sposób życia. W płaczu można wyrazić rozpacz, dlatego trzeba mu zrobić miejsce i pozwolić sobie się wypłakać, nawet przez kilka godzin. Zwłaszcza że wraz z dzieckiem umierają związane z nim marzenia i plany na przyszłość. To, że trzeba się z nimi rozstać, jest niewiarygodnie bolesne i nie ustępuje nieraz latami.
Osoba, jeżeli zamknie się w pancerzu i nie pozwoli sobie na odreagowanie przynajmniej części nagromadzonych uczuć, staje się potem inna - zdystansowana, bo nie może w pełni uczestniczyć w życiu. Ból nieustannie przesłania jej świat, nawet jeśli schowa go tak głęboko, że nie ujawnia się w normalnych warunkach. Ale tylko w normalnych, bo szczególne sytuacje mogą wyzwolić niekontrolowany wybuch negatywnych emocji.
Dlatego wręcz obowiązkiem rodziców, którym umarło dziecko, jest nie brać się w garść, tylko uczciwie rozpaczać - po to, żeby inne ich dzieci (te żyjące i te, które dopiero mają się narodzić) nie musiały dźwigać ciężaru ich rozpaczy. Zdarzało mi się słuchać zwierzeń dorosłych już dzieci: "Matka nigdy mnie nie kochała w pełni, ciągle coś było nie tak, o coś miała do mnie pretensje, bo zawsze jakby trochę żałowała, że nie jestem Kamilką, która zmarła rok przed moim urodzeniem" albo "Kiedy wróciliśmy z pogrzebu, mama była smutna i blada. I tak już zostało. Potem nie pamiętam jej uśmiechniętej albo choćby zainteresowanej tym, co się dzieje ze mną i z bratem. Dbała o nas, na pozór wszystko było w porządku, tylko robiła to bez serca".

Sebuniu.... Nadzieja, tylko to mnie trzyma przy zyciu...
Nadzieje tylko ona mi daje wiare...
W człowieka...
W przyszlosc...
W to ,ze kiedys Cię zobacze.......
Przytulam Renia