(*)(*)(*)

Wspomnienie o szczęściu
nie jest już szczęściem,
wspomnienie o bólu
nadal jest bólem....

Jesteś w mej pamięci i sercu
SEBUŚ.

_____________*
____________***
___________*****
__________*******
________***********
______***************
___*********************
__***********?***********
_***********?_?***********
***********?___?***********
**********?__♥__?**********
**********?__?__?**********
***********?_?_?***********
**********$$$$$$$*********
__********$$$$$$$*******
______****$$$$$$$****
_______***$$$$$$$***
__________$$$$$$$
__________$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_____$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_______$$$$(¯`v´¯)$$$$
________$$(¯`(♥)´¯)$$
_________$$(_.^._)$$
__________$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

_.MIŁOŚĆ JEST WIECZNOŚCIĄ

"Adwent to czas radosnego oczekiwania na przyjście Chrystusa, jest także czasem tęsknoty i nadziei."

Sebastianku, pamiętam każdego dnia, choć nie codziennie mogę zapalić światełko (*)

Widzę ciebie w moich snach

Jak promiennie śmiejesz się.

Widzę piękny stary park

A w tym parku ciebie,mnie...

A gdy rano muszę zbudzić się

Czuję na twarzy łzy-

Bardzo chciałabym pozostać tam

Spędzić z tobą wszystkie dni.



Będzie kiedyś taka noc,

Gdy zostanę z toba tam.

Pozostawię milion trosk

Swoją miłość tobie dam.

Gdy przestanie serce moje bić

Dusza dosięgnie gwiazd

Wtedy zacznę innym życiem żyć

I nikt nie rozdzieli nas.
*****************************
SEBA DLA CIEBIE ZAPALM SWIATELKO ISKRZACE <***>
*****************************
DANUSIU................
Dziękuję- tylko niepozorne słowo, lecz ile sobą znaczy...? Sercem przekazane- bezcenne.
RENIULEK

Sebuniu.. tulę Cię w ten mroźny wieczór.. już mi lepiej.. przecież wiesz..
Pani Danusiu napisałam wiadomość..

@`````)
@`````((
@`````)))
@````(())
@````(()))
@````((()))
@````[___]
@````[___]
@````[___] Tęsknota to bliskość w oddaleniu.

SEBASTIAN
PAMIĘTAM

„KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH”

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
SEBASTIANKU...((*)))