Niech staną zegary
Zamilkną telefony
Dajcie psu kość
Niech nie szczeka, niech śpi najedzony.
Niech milczą fortepiany
I w miękkiej werbli ciszy
Wynieście trumnę
Niech przyjdą żałobnicy
Niech głośno łkając samolot pod chmury się wzbije
I kreśli na niebie napis „On nie żyje!” Włóżcie żałobne wstążki na białe szyje gołębi ulicznych
Policjanci na skrzyżowaniach niech noszą czarne rękawiczki.
W nim miałem moją północ, południe i zachód i wschód
Niedzielny odpoczynek i codzienny trud.
Jasność dnia i mrok nocy, moje słowa i śpiew
Miłość, myślałem, będzie trwała wiecznie,
Myliłem się,
Nie potrzeba już gwiazd – zgaście wszystkie – do końca
Zdejmijcie z nieba Księżyc i rozmontujcie słońce
Wylejcie wodę z morza, odbierzcie drzewom cień
Teraz już nigdy na nic nie przydadzą się.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Dla przeslicznej Sary światełko jasne do nieba

Bóg Ci nie żałował cierpienia
Bólu przed Tobą również nie chował
Jednak doczekałaś się Swego zbawienia
Ojciec nasz do nieba Cię wziął i szczęście darował
Tyś dziecino już szczęśliwa
Tyś jesteś wśród anieli
To Ty ta gwiazdka na niebie osobliwa
W niebie Jan Paweł II się z Tobą weseli
A na ziemi pośród łez wielu
Pozostali ludzie po Tobie płaczący
Oddani nadal serduszku Twemu
Pogrążeni w żałobie, smutni i milczący
Łatwiej jest odejść do raju wspaniałego
Niż tu pozostać i zmarłych wspominać
Nigdy już nie będzie smutnego oblicza Twego
Bo to żywi muszą cierpieć i bliskich żegnać

(((*)))(((*)))(((*)))
SPOCZYWAJ W POKOJU

I zapalę dla Ciebie świecę
By rozproszyć ciemności i uczcić nasz przeszły wspólny czas
Jak latarnia na morzu
Jasny świecy płomień
Będzie nas wiódł tą naszą drogą...
Och, zapalę dziś świece dla Ciebie...
Mijają pory roku, czas płynie i czas trwa.
A ja, znużona ogromnie, idę przed siebie w dal -
Ty wiesz, że to już nie to...
A gdy tak idę samotnie, czy słyszysz, gdy wzywam Cię?
Czy słyszysz jak nucę piosenkę, którą śpiewaliśmy Ty i ja?
Byłaś cudem mojego życia,
Byłaś tą wielką niespodzianką ,
I gdy patrzyłam Ci w oczy, widziałam w nich głębie niezwykłą...
Te chwile piękne i te bolesne
Znosiliśmy z godnością
A teraz już sama - pozostanę wierna miłości i szczęściu, które mi dałaś.

Saruniu...

światełko do nieba

Życie Twoje jak płomień
Zaświeciło blaskiem
Który rozjaśnił drogi
mojego życia
Płomień Twój zaczął migotać
Na wietrze losu
Lecz nadal świecił
Ciepłym blaskiem miłości
Wicher choroby
Zdmuchnął ciepły płomień
Pogrążając rzeczywistość
w zimnej ciemności
Lecz nie zagasił płomienia
Który ciągle świeci w moim sercu
Kiedyś ten płomień
Przyniosę do Ciebie Córeczko.

.........(,)
.........'!/'
.......(""""")
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ
Niech płonie światełko
.....PAMIĘCI....

Niedzielne promyki slonka i gorace swiatelka w te listopadowy zimny dzien pamietam codziennie...
*(*)*(*)*(*)*(*)*(*)*(*)*(*)*(*)*

mama Nicoli Chruściel
corka Ryszarda Mazurek

Jak to wszystko Panie wymysliłeś
Jak misternie wszystko postwarzałeś
Jedną tylko sprawę zaniedbałeś
Tylko o tym Panie zapomniałeś
Gdzie telefon dla nas jest do nieba
Gdzie ten numer żeby z córką porozmawiać
Żebym mogła jej przypomnieć co dzień
Że na siebie w niebie ma uważać
Żebym mogła chociaż raz zadzwonić
I upewnić się czy jest szczęśliwa
Czy na pewno biega po ogrodach
Czy na pewno złote jabłka zrywa
Gdzie ten numer jest do nieba dobry Panie
I w kolejce bym czekała bez szemrania
Żeby tylko móc usłyszeć z tamtej strony
Już niedługo mamuś do spotkania.

Spij moja kochana coreczko...