Odchodzisz w ciszy, choć dusze nasze
Krzyczą niemymi słowami.
Pomału wspinasz się ku niebiosom
Wsparty naszymi myślami.

Skończył dla Ciebie się Czas udręki
drogę przebyłeś nie długą.
Dawałeś siebie wszystkim wokoło
Dziś jesteś już Pana sługą.

Los, co niebaczy na bliskich zdanie
drogę wytycza czasami.
Tobie wyznaczył rolę Poety
Tyś nas obdarzył wierszami.

W każdym z nas cząstka Ciebie zostanie,
Każdemu dałeś coś z siebie.
My to oddamy dalej i dalej,
Myśląc o ludziach w potrzebie.

Pożegnać chcemy Cię, Aniele
Choć słów nam teraz nie staje.
Tedy w milczeniu chylimy czoła
A słowo Twe sił nam dodaje.

W tym zabieganym świecie niech zatrzymam się chwilę i wyślę Ci światełko do Nieba Sabinko
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)
Pamiętam
M.Pyskir, mama (*) Mateusza

0.............(
0.............))
0............./(
0............(,))
0..........( ( ,))
0..........( ( ,) )
0.........( (,, ) ))
0.........(( (,, ))
0.........(_.||._)
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
0.......[]00000[]
[]000000000000[]

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Jesteś ptakiem
wysoko w obłokach,
Jesteś falą
na wzburzonym morzu,
Wielkim statkiem
co wciąż dryfuje.
Jesteś łąką
po środku lasu,
Jesteś moim,
jasnym promieniem,
Światłem,
co serce raduje.(*)

Jeśli kiedy kolwiek chmury przysłonią Ci słońce,
to rozpal światło w swym sercu,
a wtedy już miłość zawsze rozjaśni Ci drogę życia.
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
Tyle miłości jest w naszych sercach do Was Kochani,
a droga życia, odkąd Was nie ma, tak bardzo kręta się stała.