(*)(*)(*)(*)(*)

..................))
___..........((.,.))
____......__ ‘|’__
______( “”””.._ )
______)./.(./.(. |
______()......)()||
______|............()_____.$$$$
______|............|___$$___$$
______|............|__$$___$$
______|_____|___$$____$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$
____$$$$$$$$$$$$
"NIe umiera Ten, którego kochamy,
bo MIŁOŚC jest wiecznością."
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Zmarłych wieczność dotąd trwa ,
dokąd pamięcią się im płaci.

Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni
Zaduma się i znicz zapali,
Tęsknota w sercu znów się schroni,
Bo cierpią ci, co tu zostali.

Tak trudno czuć jest pod palcami
Kamienną płytę, jej szorstki chłód,
Tak wielu nie ma dzisiaj z nami,
Tu ich przygniata ten zimny grób.

I tylko Anioł na mogile,
Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał,
Każdy przystanie tu na chwilę,
Przy grobie w smutku będzie trwał.

Kiedy odwiedzi matka syna
Niejedna łza mogiłę zrosi,
Wciąż białą różę będzie trzymać,
O ukojenie bólu prosić.

Już bajki nigdy nie opowie,
Do snu już tez nie ukołysze,
Zamyśli tylko się przy grobie,
I wsłucha w tę cmentarną ciszę.

Światło nadziei, które płonie
Ukoić może to rozstanie,
I wciąż splecione w bólu dłonie
,znów będą czekać na spotkanie

Serce zasnęło.
Już się nie obudzi.
Dusza opuściła ludzi.
Wzleciała do góry,
wysoko ponad chmury.
Ujrzała złotą bramę
i młodą,jasną skrzydlatą damę.
Przekroczyła próg.
Nowe życie rozpoczęła,
A brama za nią się zamknęła.
Już nigdy w przeszłość nie powróci,
bo pierwszego życia nikt jej nie przywróci!
(*)(*)(*)

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz...

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok...

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...

``(```Nie mówcie, tym
`(,)````którzy stracili ukochanych,
`((?)``że „czas zagoi rany”,
`[_]````nic nie mówcie, że
`[_]```„oni już nie cierpią”
`````Najlepiej nie mówcie nic …
``````Czas,
````````tych ran nie leczy.
`````)```Pozostają,
````(?)````bo śmierć ukochanych
````((,)``jest też trochę,
````[_]``śmiercią nas samych:
``````````coś w nas umiera.
```````Żyjemy, ale nic,
``````nie jest tak,
````jak było przedtem,
```już nie jesteśmy tacy sami….
```````````````` Ks. A. Boniecki
```````)`````
``````(?)````
``````(,))````
`````[___]```

Śpij Sabinko snem anioła i czuwaj nad swymi bliskimi.(*)(*)(*)