Tumidajewicz

ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ
Siedzę wieczorem i myślę o Tobie,
gwiazdy już gasną na niebie.
Żyć mi jest trudno, zasnąć nie mogę,
bo czym jest życie bez Ciebie
Bez Ciebie...
każdy dzień jest
szarym cieniem na ścianie,
łzą na policzku, płaczem.
Bez Ciebie...
milknie śmiech,
słowa tracą swój sens.
Bez Ciebie...
tak smutno, tak bardzo żle...
ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ღ ღ ღ ღ

Mijają godziny moja czas
szukam Cię na niebie pośród gwiazd
Nie wiem czy Cię poznam ale wiem
że na pewno Ty rozpoznasz mnie

````.````)
```.`````((
``.``````)\\
`.`````/( (
``````( ( , ) )
``````( ( , )) )
`````( (( , ) ))
```````[][][]
`````[](*)(*)[]
`````[](*)(*)[]
`````[](*)(*)[]
`````[](*)(*)[]
``[](*)(*)*(*)(*)[]

✿° ◕ ۞ ◕*✿*◕ ۞ ◕ °✿

TATO
ZAPALAM ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

✿° ◕ ۞ ◕*✿*◕ ۞ ◕ °✿

Twój dom,tam w Niebie
pod okiem Pana
jest naszą drogą
do Ciebie
duszyczko kochana

droga czasem kręta
pokryta kamieniami
serce zryte bólem
tęsknotą i łzami

przebędziemy drogę
choć tak bardzo zawiła
by nasza tęsknota
wreszcie się skończyła ♥*]``````))
*]`````(?))
*]````(((?))
*]````((?))))
*]``\\\\=====//
*]```\\\\__.__//
*Smutne oczy smutne serce Samotność... pustka,***********
****`ŚWIATEŁKO
*********`PAMIĘCI

♥♥


Jesteś daleko
za wielką rzeką
rzeką rozpaczy mej...

Gdyby mogły zmienić coś nasze łzy,
gdyby mogły Was nam przywrócić,
nie powstrzymywalibyśmy ich,
to nie byłoby trudne.
Płaczemy każdą myślą,
wspomnieniem,modlitwą,
każdą chwilą...

..........)
.........(,)
......._\'\\!/\'_
.......(\"\"\"\"\")
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Tęsknota otula mnie w ciszy,
łzy kapią z pod powiek,
bez Ciebie tak trudno żyć,
serce wiecznie w żałobie...

.۰̮̑✿۰̮̑✿۰̮̑✿.
̮̑✿ ۰۰̮̑✿۰ ۰̮̑✿..DLA
۰̮̑✿۰̮̑✿۰̮̑✿۰̮̮̑✿
´\\.۰̮̑✿۰ ۰̮̑✿ ..CIEBIE
)¯`.|/ ۰̮̑✿
`-.|/.´¯).. TATO
 /.-‘”

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*

Tumidajewicz

____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•
Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…
____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•

Czym jest słońce dla ziemi, tym jest miłość dla duszy.
(Honoriusz de Balzac)

Jaśniutkie światełko mej pamięci ((*)).