(*) ROMANOWI

(*)

Najlepsi zawsze odchodzą pierwsi. Tam będą na nas czekać.
Kolejne światełko pamięci w dzień wszystkich dzieci.

Rodzice

Śmierci dzień nadszedł ponury.
Słońca blask pokryły chmury.
Podły ból wypełnił serca.
Smutny żal dusze przewierca.

Czerń wzrok mądry przesłoniła.
W ciele Twym krew już nie płynie.
... Pustka straszna się zjawiła,
W której głębi spokój ginie.

Maj i dzień nadszedł niewierny.
Bóg Cię zabrał miłosierny.
Gorzki płacz upadł na kwiatki
Od Twojej ukochanej matki.

W ciszy szept słychać stęskniony.
W ciszy żarzy się zmęczenie.
Wiatru powiew roztargniony
Przyniósł rozpaczy nasienie.

Mroku dzień nadszedł zaspany.
W Cieple krzepną Twoje rany.
I choć nie teraz się spotkamy,
Wszyscy Cię zapamiętamy.

Tata Paweł

Po co pytasz - Dlaczego
I tak nikt nie odpowie
Tak właśnie miało się zdarzyć
tak miało się zdarzyć Tobie
Dlaczego - pytać nie warto
bo wciąż bez odpowiedzi
Wszystko ma sens i choć trudno
Musisz w to matko uwierzyć
Wszystko ma sens i choć trudno
Zrozumieć Ci sens cierpienia
Musisz przyjąć, wyszeptać
synu do zobaczenia.
Do zobaczenia kochany
Będę cierpliwie czekała.
Będę nadał żyć tutaj,
Tak jakbyś synku chciał.
Będę wciąż dobra dla ludzi
I będę się uśmiechać
A Ty od czasu do czasu
Pomachasz do mnie z daleka.
do zobaczenia synu
do zobaczenia kochany
Dziękuję Ci że jesteś
choć teraz nie widziany.

Mama Jadwiga

Nie stójcie nad moim grobem i nie płaczcie. Mnie tam nie ma. Ja nie śpię.
Jestem tysiącem wiatrów, które wieją.
Jestem diamentowym blaskiem śniegu.
Jestem światłem słonecznym w dojrzewającym zbożu.
Jestem łagodnym jesiennym deszczem, kiedy budzicie się w porannej ciszy,
Jestem śmigłym lotem ptaków,
Jestem gwiazda łagodną, która świeci w nocy.
Nie stójcie nad moim grobem i nie płaczcie. Mnie tam nie ma...
Ojciec Paweł

Do mojego syna, anioła w niebie
Śmieją się liście w wiosny powiewie
Do mojego syna, który u Boga
Prowadzi teraz moja droga
Do mojego syna, całego we wiośnie
Wszystko uśmiecha się radośnie
Do mojego syna wciąż od nowa
Płyną codziennie moje słowa.
Kocham i tęsknie, myślę, pamiętam
i już jego buzia uśmiechnięta.

Mama Jadwiga

Śmierć, to słowo,
które bolesny cios zadaje,
kończy się życie, kończy się świat...
tylko pustka, tylko żal w duszy zostaje,
a w sercu wieczny ślad.
Teraz drogami Boga Ojca kroczysz,
na polanach boskich biegasz,
na nasze zło przymykasz oczy,
smutno nam, ze Cię z nami nie ma.
My z nadzieją w sercach czekamy,
że kiedyś na pewno się spotkamy...
Nadzieja spotkania łagodzi ból rozstania...

tata Paweł

Matka, bez kwiatów i bez życzeń
Matka, ze łzami w oczach od rana
Matka, do której nikt nie zadzwoni
Nikt dziś nie powie Mamuś kochana
Matka, odwracająca wzrok na ulicy
Od młodych ludzi z bukietami
Ta, która dziś jest cała krzykiem
Matka, żyjąca wspomnieniami.
mama Jadwiga

”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜ ˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”
...
......ANIOŁKU MOJA MODLITWA I PAMIĘĆ DLA CIEBIE<***>

”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜ ˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”
Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności,
która nas obezwładnia i zabiera w nieznane.
A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę,
przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje
piętno, które przypomina nam stale jacy
jesteśmy wobec niej bezsilni.
”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜ ˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”
Musimy się nauczyć przyjmować i akceptować życiową stratę. W przeciwnym przypadku czeka nas emocjonalna śmierć.

ks. Jan Dziedzic
#############

SOBOTNIE POZDROWIENIA
M.JARECZKA P