Tumidajewicz

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

\\\" Wspomnienia są jak perły.
Mają w sobie coś z klejnotów
i coś z łez.\\\"

(♥)Niech dusza pofrunie daleko,
Mimo, że ciało musi tutaj zostać
Niech życie staje się lżejsze,
Choć tylko w snach...

Przemawiasz do nas milczeniem,
ciszą nieobecności
i sercem zranionym na zawsze…
Dziś krzyczysz zatartym wspomnieniem,
chwilami przeżytych wrażeń
co Twoje było kiedyś i nasze.
Dziś późno na tanie stwierdzenia
bo nazbyt drogie jest życie
choć czasem tak dziwnie splątane…
…pamiętam Aniołku…
Moje światełko pamięci [*]

_░▒██▒████
░██▓▒░░▒▓██
██▓▒░__░▒▓██___██████
██▓▒░____░▓███▓__░▒▓██
██▓▒░_P_░▓██▓_____░▒▓██
██▓▒░__A____________░▒▓██
_██▓▒░__M___________░▒▓██
__██▓▒░__I__________░▒▓██
___██▓▒░__Ę_______░▒▓██
____██▓▒░__T_____░▒▓██
_____██▓▒░__A__░▒▓██
______██▓▒░_M░▒▓██
_______█▓▒░░▒▓██
________█▓▒▓██
_________█▓██
__________██

Wieczne odpoczywanie racz Im dać Panie... światełko na ten pochmurny, dżdżysty dzień [*]

A kiedy mnie już nie będzie, a Ty będziesz odczuwała tęsknotę ...
Wtedy połóż swoją rękę na piersi wsłuchaj się w rytm uderzeń swego serca...
I wiedz że gdzieś tam...gdziekolwiek się znajdę z mojej piersi będzie się dało słyszeć, ten sam odgłos ten sam rytm.
Rytm naszej nieskończonej wiecznej miłości.
Rytm ,którego nawet śmierć nie jest w stanie przerwać,bo... nawet ona nie ma takiej mocy.

`•.¸(¯`’•.¸` () ¸.•’´¯)¸.•´
(¯`.•.¸ (¯` █ ´¯)¸.•.´¯)
¯¨˜“ª¤ª“˜¨¨¨¨¨¨˜“ª¤ª“˜¨¨¯

MOJA MODLITWA I PAMIĘĆ...

(*)

Moje smutne światełko w zapłakany deszczem czwartek.

*
Mamo...
Ty mnie urodziłaś...
Ty mnie wychowałaś..
Gdy ja płakałam Ty też płakałaś...
Cieszyłaś się ze mną gdy ja się cieszyłam...
Leczyłaś mi rany gdy się skaleczyłam...
Wybacz mi Mamo, że tak się stało.[*]