Anioły nam dzisiaj pieśni grają.
Rzewną melodią kołyszą już do snu.
Nie zakłócajcie więc chwili zadumy,
Pozwólcie zasnąć tej nocy w spokoju.

Anioły nam dzisiaj pieśni grają.
Instrument lekko im w dłoniach drży.
Struny historię znów opowiadają.
Z muzyką w duszy wszak lepiej się śni.

Anioły pieśni nam dzisiaj grają.
Powoli zapadamy w ten krzepiący sen.
Leciutko skrzydłem serca dotykają,
By można się było z nowym zmierzyć dniem.

...(......-:¦:-....-:¦:-....
_(,)_.........(.....-:¦:-....
(____)....._(,)_..........(
.............(____)......_(,)_
.-:¦:-.)......._(,)_.....(____)
...._(,)_....(____)......-:¦:-
...(____)...._(,)_..-:¦:-.)
...............(____)...._(,)_
.....-:¦:-.................(____)

Mijają dni, miesiące i lata.
Mijają bez Was Kochani.
Zostały nam tylko wspomnienia, tamtych wspaniałych razem spędzonych chwil.

(*)(*)(*)

Szczęście, pieniądze, uwielbienie - jedna chwila to rozprasza.. Tylko to co w sercu płonie wiecznym jest - to pamięć nasza... KOCHAMY CIĘ :**

~+~+~+~+~+~
``ŚWIATEŁKO
``````PAMIĘCI
~+~+~+~+~+~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

(*)(*)(*)"Odszedłeś dawno, odszedłeś cicho
nic mi po Tobie nie zostało
złamane serce, cisza w słuchawce
wiele tęsknoty - miłości mało...
Szeptem tuląc piękno wspomnień zapadam w ciszę...
przepełnioną drganiem światła...
ktoś drzwi otwiera do mojego świata ach!
nie teraz za późno... nie w porę...
marzenia o małym skruszonym serduszku uleciały gdzieś."

{*}{*}{*}

ŚPIJ ANIELE SNEM WIECZNYM (*)

Siostra śp. Marcina Malara

na zawsze w pamieci naszej

{*}{*}{*}

Oczy tracą swój dawny blask,
Jak drzewa liście.
Wciąż jest kogoś brak,
Puste krzesło, miejsce przy stole.
Wspomnienia na starych fotografiach.
Pewnego dnia linia życia,
Tak nagle się przerwała
Odchodzi ktoś, kto był całym światem,
I nagle świat się kończy.

ღ ````````((
ღ ````````)
ღ ```````/( (
ღ ``````( ( , ) )
ღ ``````( ( , )) )
ღ `````( (( , ) ))
ღ ```````IiIiiIiI
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ````[ ღ(_)(_)ღ]
ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

Wspomnienia to nasz największy skarb jaki nam po Was pozostał.
Szkoda tylko, że najczęściej i one wyciskają z naszych oczu łzy.