Robercie dla ciebie, pamiętam
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

........................(
.................... ..(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”~..•°*”~.
.......(""""")... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
.•°*”~..•°*”~...NIECH PŁONIE..
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ

`^^^^^^^^^^^^^^^^^^`
`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
````❤```PAMIĘCI```❤````
`^^^^^^^^^^^^^^^^^^`

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Tak miało być i nic tego nie zmieni.
Musimy pozostać sobą nawet, gdy będziemy sami.
To musiało się stać.
To czego się obawiamy.
Śmierć przyszła po bliskich nam ludzi
Nikt z nich się już nie obudzi.
Śmierć nie wybiera.
Zabiera tych, których ma pod ręką.
Przez co dla nas życie staje się udręką.
Każdy z nas kiedyś umiera.
Niestety, taka jest kolej rzeczy...
Najpierw zostajemy sami,
A potem do nich dołączamy. ;(
Robercie...
W snach nie znajduję problemów.
W snach widzę przeciwieństwo rzeczywistości.
Widzę Twój uśmiech na twarzy..
Nie widzę Twoich łez...
Tak piękne obrazy sprawiają,
Że już nie chcę widzieć innych..
Pozwól mi zasnąć..
Pozwól mi śnić..
I nie budź mnie..
Nie chcę się już obudzić..
Już nigdy... zostaniemy ja i Ty

spokojnych snow zycze...Renia

Tumidajewicz


((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
…...…,•’``’•,•’``’•,
…...…’•,`’•,*,•’`,•’
...……....`’•,,•’`
…..............…,•’``’•,•’``’•,
...........…...…’•,`’•,*,•’`,•’
..............……....`’•,,•’

♥» ▬▬ «•*•» ▬▬▬ «•*•»▬▬ « ♥

Ślady na piasku znikają,
ślady w sercu
pozostają na zawsze.

Życie...pusta kraina,
gdy nie mogę dotknąć Twej dłoni.
Ginę...gdy nie słyszę Twych słów,
ginę w życia czarnej toni.
Zamykam więc oczy i śnię o Tobie,
gdy je otwieram znika sen.
I wszystko znów wkoło w szarym kolorze,
i smutny bez Ciebie kolejny dzień...Patrzę na Twe zdjęcie:
Łzy z mych oczu płyną...
! ........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Co by to było

”Stale ogrzewam się wspomnieniami
doznań, uniesień, uroczych pejzaży.
Wtedy znanymi wędruję szlakami,
w których są miejsca,
gdzie można pomarzyć
co by to było,
gdyby się inaczej życie potoczyło.

Lecz inną drogą na jawie wędruję
i na niej inne koloryty losu....”

Jesienne światełko pamięci Robercie...
(*)

Dziękuję za te radosne dni
I dni stracone
Dziękuję za łzy ze szczęścia
I łzy ze smutku
Dziękuję za ten głośny śmiech
I za ten cichy płacz
Dziękuję za to, że byłeś
I dziękuję,ze na zawsze pozostaniesz w moim sercu....Robercie