Epigraf do samotności

Stałaś się częścią mego bólu
choć nigdy bólem mym nie byłaś
rozbitym dzbanem w roztargnieniu
i kroplą łez co łzy zabija.

Dotykiem chłodnym w noc upałów
słowem potrzebnym do modlitwy
słabością moją co tęskniła
za szczęściem które było w raju.

O. E. Dymowski
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Szczególnie przed takim świętem ,jak 1 listopada samotność i tęsknota dokucza nam jeszcze bardziej .
Pamiętam Robercie(*)

Jesienne astry patrzą w niebo
i zamyślona archanioła twarz
znowu zagrabić liście trzeba
przypomnieć że wciąż płynie czas..
Odkurzyć stare kalendarze
serce przybliżyć ku wieczności
przypomnieć ukochane twarze
przeżyte smutki i radości.
W mym sercu nekropolie świata
tyle w nich smutku ; łez; poruszeń
i trwoga się z nadzieją brata
ciała tu leżą ; a gdzie dusze?
Był im początek, świt i brzask
ostatnie tchnienie ; żałobny strój
pozostał tylko znicza blask
cmentarz ten ich jest ;czy też... mój .
Tak się zamyślić dzisiaj chciałem
choć smutku więcej tu nie trzeba
i jeszcze coś powiedzieć miałem
lecz wolę spojrzeć w stronę nieba.
Wiem! Ciałom znicze zapalimy
i rozświetlimy wieczną drogę
dusze w niebiosach pozdrowimy
są na spotkaniu; z Panem Bogiem...

W płomieniu świecy
zaklęte wspomnienie
smutkiem
tęsknoty nutką

W płomieniu świecy
wspomnienie się tli
minionych minut
godzin i dni

W płomieniu świecy
westchnienie łzy
czas przeszły
W płomieniu świecy
ciepło jest w nas
i Tych co odeszli ....
Pamięć - wspomnienie - serce
(*)(*)(*)
.......Niedzielne
.......Światełko Pamięci

()
[]

NIEDZIELNA MODLITWA

ojciec śp Krzysztofa Jarczyk

W jesiennej zadumie
znicz zapalony
oświetla drogę
dla Tych których już nie ma.
ŚWIATEŁKA PAMIĘCI DLA NASZYCH ANIOŁKÓW [*][*][*]

()()()
[][][]

Robert..(*)..na niedziele dla Ciebie..

Śmierć ukochanej osoby okrada nas z niezbędnego wewnętrznego ciepła. Albo może zdmuchuje stały płomyk piecyka, wygaszając palniki.

Nie cieszą ostatnie promienie słońca. Świat stał się szary , a jutro nieznane... Jak żyć bez Was kochane dzieci... Jak...???