.....)...............(,).................)
....(,).............[__]...............(,)
...[__]............[__]..............[__]
...[__]............[__]..............[__]
.(____).........(____)...........(____)
((_,»*♥**♥*«,_)) ((_,»*♥**♥*«,_))
.........((_,»*♥*« »*♥*«,_))
•°*”˜.•°*”˜.•°* ”˜_˜”*°•.˜”*°•.˜
Swiatelko dla Ciebie

(*)(*)(*) Dzisiaj w Krakowie o 19 będzie msza za zmarłe dzieci i ich rodziców,światełko jest szczególne(*)(*)(*)

Robercie wspieraj swoją mamę, czuwaj nad swoimi bliskimi, opiekuj się nimi w trudnych chwilach. Daj im odczuć że jesteś przy nich zawsze gdy tylko pomyślą o tobie.
(*)(*)(*)(*)(*)(*)

robku tomek miał marzenie że w przyszlości miałeś być ojcem chrzestnym on i my wiemy że byłbyś wspanialym ojcem chrzestnym, ale nie dane ci było cóż tak zrządził Bóg my na to nie mamy wpływu
a przecież mogłobyć tak pięknie tyle marzeń tyle planów lecz cóż..... to nam odebrano.....

synku niech życie twoje tam blisko boga będzie kolorowe prosze czekaj na mnie chce żebyś po mnie przyszedł jak przyjdzie na mnie czas

jak ciezko żyć tu ,bez ciebie wiedzac że mogłeś ...że miałeś jeszcze wiele lat życia przed sobą zawsze układałam plany że załozysz rodzinę zawsze myślałam jak to będzie czy podołasz zadaniom życia codziennego nigdy nie będę bawila twoich dzieci ..... trudno żyć z tą świadomością

synku za chwilę święta nie wiem jak je przeżyjemyy chętnie zasnęlabym i obudziłabym się po świętach ale nie da się tak musimy przez ten radosny a dla nas smutny czas przejśc wiem syneczku że będziesz z nami chociaż niewidoczny ale napewno będziesz
tomek mnie tak mobilizuje do tego żeby wigilię w domu zrobić ja najchętniej ucieklabym i przeczekala ten czas ale muszę wziąść się w garść i pomyśleć że przecież ty tu będziesz i twoi bracia tomek i michał.przygotuję potrawy takie jak lubiłeś bo ty synku zawsze lubiłeś to co mama przygotowywała i tym razem tak będzie chociaż już nie będzie tak jak dawniej już nigdy tak nie będzie syneczku kocham cię

My..
Źli,zrozpaczeni,nieobecni
Ofiary bezradności
Torturowani wspomnieniami
Ranieni świadomością że Was nie ma
Uczymy się żyć od nowa
Bez Was...
Czy to możliwe?...



..dzięki mamo Roberta za piękny wpis u Adka

Pamiętajmy! Jednak życie toczy się dalej-Robert jest daleko-a zarazem blisko! Nauczmy się żyć z Nim na codzień-jednak dajmy mu odejść w spokoju. Jeśli nie pogodzimy się z jego śmiercią nie będzie mógł "żyć" w spokoju w niebie.