Władysław Stanisław Reymont
Życie nie daje nam tego co chcemy, tylko to co dla nas ma.

Pamiętam…Robercie.
..............)............
.............((............
.............) ...........
............( , )..........
........._ `|'__.........
.........( """"_ )........
...........)/(/( |...,'...
...........() )()|| -'....
...........| () ||........
...........|.....||........
...........|.....().........
...........|.....|..........
...........|.....|..........

"I nie do końca piękny jest ten świat, gdy wciąż odwiecznie prawa łamie: zabiera miłość, młodość, słońca blask..."

Stracić kogoś...
To tak jakby samemu wydać ostatnie tchnienie...

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁKU...

........((
..........)
.........( ¦ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |światełko pamięci
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
<*><*><*><*><*><*><*><



[*][*][*]PAMIĘTAM...

Robeńku...
tęsknota coraz większa ....
łzy które ściskają gardło ...
tak okrutnie los mnie ....nas doświadczył....
tak bardzo Ciebie mój aniele brak
Bądż szczęśliwy w tamtej krainie A Ja jestem z dnia na dzień bliżej Ciebie
(*)(*)(*)(*)

Śpij snem wiecznym drogi Robercie
I śnij o tych którzy Cię kochają
I bardzo tesknią za Tobą .

Pamiętam .
[*][*][*]

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni.
Światełko pamięci [*]

''...I tylko Anioł na mogile,
Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał,
Każdy przystanie tu na chwilę,
Przy grobie w smutku będzie trwał.

Kiedy odwiedzi matka syna
Niejedna łza mogiłę zrosi,
Wciąż białą różę będzie trzymać,
O ukojenie bólu prosić.

Zamyśli tylko się przy grobie,
I wsłucha w tę cmentarną ciszę.

Światło nadziei, które płonie
Ukoić może to rozstanie,
I wciąż splecione w bólu dłonie
,znów będą czekać na spotkanie...'
Pamiętam Robercie*(*)(*)

[*]śpij w pokoju[*]