...........).........
...........(,)........
.........__'|'__.......
.........(""""_)......

swiatelko dla ciebie

Cicho płaczę ,gdy nie widzi nikt
Oczy gasną ,uśmiech dawno znikł
spoczywaj w pokoju, mój kochany aniele...........
(*)

Smutne są słowa, gdy giną bez
końca. Smutna jest miłość,
gdy ból się uśmiecha. Smutne
są oczy, gdy nienawidzą słońca.
Smutne Twoje własne serce gdy woła wroć tu do nas!!! [*][*]

;( [*]

Stracić kogoś...
To tak jakby zgasić Słońce na niebie
Cały świat oblec w czarną szatę
A to co kolorowe schować gdzieś głęboko

Stracić kogoś...
To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogoś...
To tak jakby zatrzymać czas
Aby nigdy nie było już jutra
Bo wszystko nagle staje się nieważne

Stracić kogoś...
To tak jakby spaść w otchłań nicości
Poznać jak bardzo boli tęsknota
Za kimś kto odszedł już na zawsze

Stracić kogoś...
To tak jakby samemu wydać ostatnie tchnienie...
Pamiętam Robercie*(*)(*)(*)(*)(*)

tu się tylko gościem jest
Tam się do Domu powraca

JESTEŚ ...
Choć Cię nie Ma.
Jesteś jak mgła, której dotykamy...
a ta rozpływa się.
Jesteś jak ten biały puch na błękitnym Niebie,
do którego daleko nam...
Jesteś jak wiatr, który niesie piękne wspomnienia...
I nagle umilkł..
Jesteś jak sen niewinny, dziecięcy,
który odległy jest...
Jesteś jak dzień z nocą połączone...
nieosiągalne...
Jesteś... choć Cię Nie Ma...

ERNEST BRYLL
Czemu zamykasz
drzwi za sobą...
Czemu zamykasz drzwi za sobą
Tak szybko żeby nikt nie zdążył
Wejść do mieszkania razem z tobą
Za oknem przecież Anioł krąży

Słuchaj naprawdę to Twój Anioł
Więc po co ma na deszczu czekać
On z nieba na to jest posłany
By czuwał wiernie przy człowieku

Takie jest nad nim prawo boże
Że żyć bez ciebie nie może
W szyby puka skrzydłami
Puść go — niech żyje z nami

Czego za sobą drzwi zamykasz
Czy boisz się przeciągu?
Niech wiatr zahuczy jak muzyka
I w niebo nas pociągnie

W mej pamięci i modlitwie (*)

[*]śpij w pokoju wiecznym Robercie[*]

światełko pamięci .......