Pocieszenie

Zmarłym niepotrzebne są nasze łzy
Smuci zmarłych ogromnie
Nasza rozpacz, żale
Pragną jedynie tego byśmy
Ziemską drogą do nieba
Szli wytrwale.
Podnieśmy więc głowy
Niech łza już nie płynie
Oni w raju mają
Wieczny odpoczynek
Kiedyś ich spotkamy
A więc tylko naszą
Pamięć ofiarujmy
Wspomnienia ukołyszą
Serce co tak boli
I smutki ugaszą
A „memento mori”
Wyrokiem nie będzie
Lecz nadzieją naszą. :)Pamiętam :)*((*))((*))((*))((*))

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiadzie ktos, kogo Ty kochasz.
Po Nim zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez Tego co był najbliższy
musisz dalej pojechać przez życie;(

Światełko dla Ciebie [*]

...Każdy dzień, minuta, chwila bez Was...boli...boli tak bardzo, ze chciałoby się zasnąć.....
nie tęsknic......
przyspieszyć czas do następnego spotkania by być przy Was.....
Boże, wskaż nam drogę na dalsze dni i naucz nas jak mamy żyć, bez Tych, których tak bardzo… bardzo kochamy.
((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
............((_,»*¯*« »*¯*«,_))

)).........(,)
))........:**:
))........*::*
))........:**:
))........*::*
))........:**:
))....,_:*: :*:_,

Żadne słowa nie są w stanie opisać,
co dzieje się w sercu i umyśle bliskich,
których życie doświadcza w tak
okrutny i niesprawiedliwy sposób…


Pamiętamy [*]

„Czasem tak po ludzku
współczujesz nam Boże
Bo nawet Ty nie zawsze
Pomóc nam już możesz

Nie żebyś boskość swą
czy moc Bożą tracił
Lecz zbyt jasno widzisz
Że my mali tacy

Chowasz więc nasze sprawy
Do bocznej kieszeni
i jakbyś zapomniał
Że my tu na Ziemi

Samotni jak gwiazdy
Które w ruch puściłeś
Lub jak kruche gałęzie
Którym wiatr skradł siłę

A Twoje święte nakazy
tak niezwykłe plany
Często nam nie pojęte
Więc jak im sprostamy?

Choć Ty najlepiej wiesz
Po co zsyłasz burzę
Wiesz też kto cierpliwy
A kto nie wytrzyma dłużej

Tyle jest cierpliwości
w Twej boskiej postawie
Czasem tak nam trudno
Ty najlepiej wiesz – Panie”

Jesteś w mej pamięci i modlitwie.
(*)

…Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słońce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było…

```````(````
```````(,)```
``````((,))```
``````(((,))```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
````♥♥♥♥♥♥♥``

Zapalam światełko pamięci.