JA TU BYŁAM,
MODLITWĘ ZOSTAWIŁAM.....
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
...............▄█▄
.................█
Życie jest jak płomień świecy na wietrze.
Wystarczy mały podmuch a świeca zgaśnie .
Tak jak czasami niespodziewanie gaśnie życie.

Nie pójdę tą ścieżką
Więdnącą opadłymi liśćmi:
Tu z każdym krokiem
Coraz głębsza, coraz mglistsza jesień,
Zawrócę tam, gdzie zielono,
Do źródła,
Nad którym kwitną niebem
Dziecinne niezapominajki
I pamięć w ciszy szuka ustami
Twojego imienia.
Każdego ranka, gdy otwieram oczy,
smutek ściera radość
a łza moje ręce moczy....
Pamiętam....
________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/_|_,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$

Miłość niesie ze sobą
wielkie szczęście,
o wiele większe od bólu,
który przynosi tęsknota.

Moje światełko pamięci na dziś...

~~~*~~*~~*~~*~~*~~
.... w pustym pokoju pali się lampka
Wspomnień ogarek wiążący czas ....
Jeszcze niedawno był tu ktoś jeszcze .....
Lecz teraz .... pustka ......
Czyjś płomyk zgasł .....
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|.....|
.......[|[¤]|]
* ŚWIATEŁKO * PAMIĘCI *

W Pamięci zostają
żywe obrazy...
.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([╬╬])
_...............{(____)}
........... ((_,»*¯**¯*«,_))
...*”˜˜”*°•._˜”*°••°*”˜_.•*”˜˜”*°•.
Światełko wiecznej pamięci.

„Zranieni
mniej ufają,
łatwiej uciekają,
zasypiają z lękiem,
dłużej trzeba ich
oswajać.
Zranieni
niosą skaleczone skrzydła,
jak ptaki,
które uciekają na konary
wysokich drzew.
Zranieni
nie chcą mądrych lekarzy,
ale czasu, ciszy i serca. „

Światełko z modlitwą na dziś.
Pamiętam…Robercie...

(*)(*)(*)(*)(*)(*)

[']

Spieszmy się kochać jak najczulej
Zanim gwiezdny pył zamieni się w popiół
Spieszmy się, do miłości której brak czasami sił
I zostaje z boku...

Spieszmy się kochać naszych bliskich
Ciepłem czułych słów, szklane krusząc mury
Spieszmy się nim będzie po wszystkim
I już żaden cud nie przeniesie góry...

Światło nadziei, które płonie
Ukoić może to rozstanie,
I wciąż splecione w bólu dłonie,
znów będą czekać na spotkanie…