..I mnie Bóg swoją decyzją zaskoczył,tak szybko wyciągnął do mnie swe dłonie, nie zdołam niczego już zmienić,musiałem odejść..to koniec!..Ta stacja to kres mej podróży i jedna przede mną lśni droga,a tyle wam chciałem powiedzieć..Odchodzić..Boże,jak szkoda..Już tęsknię,za waszym spojrzeniem lecz wszystko we mgle się rozpływa.Niestety,ja już nie wrócę,choć słyszę,jak mnie wołacie..Jest dom,który tu czeka,kiedyś w nim ze mną zamieszkacie,nie ma tu łez na policzkach,przytulicie się do mnie kochani..Tu ogród jest taki jak w domu,przechadzam się po nim czasami,a kwiaty,gdy więdną-podlewam-nie wodą z jeziora,lecz łzami..Te kwiaty tak pachną cudownie,zerwałbym je, lecz nie wiem..Kiedyś się znowu spotkamy więc wszystkie zatrzymam moi kochani dla Was..Urzekła mnie ta cisza i spokój,usypia też ptaków śpiewanie,lecz czemu ten los tak okrutny,rozdzielił i zabrał w nieznane?Uśmiecham się na chwilę szczęśliwa,gdy wzrok swój kierujecie do nieba,Twa gwiazda tak pięknie migocze,jest dobrze... już nic mi więcej nie trzeba..

Przechodniu...Zapal Im świeczkę,bo przeminął Ich czas. Niech jej płomień jak wspomnienie,porozgania smutku cienie.Zapal świeczkę,niech jej blask rozświetli czas,by smutki odeszły precz,rozpacz i żal poszły sobie też.Zapal Im świeczkę niech pamięć o nich trwa,niech przypomina,że byli wśród nas. Niech jej blask otuchy Im dodaje i dawać nigdy nie przestaje,bo nawet,gdy Ich nie ma obok,teraz są naszą tarczą zawsze i wszędzie;Anioły-czuwają nade mna i Tobą i od złych chwil nas chronią...Zapal świeczkę za tych,co Ci ich brakuje.Zatrzymaj czas,co pamięć rujnuje,nie pozwól,by poszli w zapomniene,przestań zadawać sobie pytanie;dlaczego,jak to się stało?..Takie jest życie...Zapal świeczkę za tych,co w sercu i duszy,niech pamięci o nich nic nie wykruszy.Pamiętaj, nigdy nie jesteś sam,mimo,że jesteś tu ,a Oni tam...Zapal Im świeczkę -nie na pożegnanie,lecz na dzień dobry, na powitanie,wspomnij zapomniane twarze,bo jaka będzie Twoja przyszłość to czas pokaże.

PAMIĘTAM . K.C.