1 Listopad Święto Zmarłych
dzień głębokiej zadumy i refleksji
bo takie zwyczaje się u nas utarły
by uczcić pamięć tych co odeszli

I choć nosimy Ich w sercu rok cały
to dzień 1 listopada jest szczególny
zapalamy ogień pamięci wspaniały
oddając Im hołd do nieba wspólny

Łączymy się z Nimi przez światło
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy
Oni wiedzą że dzisiaj Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą

Kiedy będziemy zapalać światełka
w miejscu gdzie teraz odpoczywają
niechaj połączy nas więzi mgiełka
a ujrzymy jak do nas się uśmiechają....
W ten smutny dzień Światełko do samego Nieba Aniele[*]

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
♥_♥_♥♥♥………♥♥_♥_♥
♥__███___███▓▒---♥
♥█▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓██▓▒♥_DZIŚ♥_TWOJE--♥
♥█▓▓▓▓▓▓▓▓▓██▓▒♥___ŚWIĘTO--♥
♥-█▓▓▓▓▓▓▓▓█▒♥-----♥----UKOCHANY--♥
__♥█▓▓▓▓▓▓█_█▓▒♥---♥NASZ--♥KWIATUSZKU-♥
__♥_█▓▓▓▓█_█▓▒_♥______♥ROBEŃKU♥!!!
___♥_█▓▓█_█▓▒♥__________♥BUZIACZKI DO NIEBA ♥♥
♥_██_█▓▒♥_
████_♥_♥_♥_ ████__♥_♥_♥
♥ ♥__█▓__ ♥ ♥
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
DZIŚ nasz ukochany Wnusiu Twoje Święto Jesteś już szczęśliwy wśród wszystkich Aniołów.Kochamy Cię całym sercem. Wiesz, że byliśmy rano wszyscy na Cmentarzu, patrzyliśmy na Twoją Buźkę i wiedzieliśmy, że widzisz nas, te piękne znicze, kwiaty, ale najbardziej cieszy Cię tylko Miłość,
Wiara, Nadzieja i Modlitwa. BOŻE Jedyny dziękujemy całą duszą za dar każdej chwili, spędzonej wspólnie z Robusiem na ziemi. Żyjesz w naszych sercach. Buziaki, do zobaczenia ♥♥JEZU UFAM TOBIE !!! ♥♥
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
O, słodki mój Cierniu, co utkwiłeś w sercu i szumem przykrywasz każdą chwilę dnia...Przypomnij mi proszę, że ciało przeminie.., A SERCE ZOSTANIE PRZEJRZYSTE, JAK ŁZA.KTÓŻ UCZYNI CZŁOWIEKA SZCZĘŚLIWYM, JEŚLI NIE TEN, KTÓRY GO STWORZYŁ ? !!!!
Śmierć stanowi nowe narodziny i jest przejawem i manifestem spotęgowanej siły Wyższego Życia. Żyć dopiero zaczynasz, gdy umrzesz kochając.
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
A kiedy wyjdziesz w zachodnie słońce, w mdlejące, ciche zorze
I nagle u bark skrzydła szumiące, skrzydła poczujesz Boże,
Na wielkich mogił stań podniesieniu, łunach, w szkarłatach, w złocie,
I śpiewaj - cały w grobów natchnieniu, w orłowych piór polocie,
A wiedz, że w piersi masz Archanioła, co prochów trzyma straże
I gwiazdy sypie na wieków czoła, a kwiaty - na cmentarze.
I radość budzi w zbolałych duszach, cieszy się ziemia i całe stworzenia,
Cieszą się Święci w niebiosach. Czy ty się cieszysz duszo zgnębiona?
Z tego wielkiego cudu na ziemi, w którym to Jezus zwycięstwa dokonał
I los człowieka na wieki odmienił, przez swoją Mękę i Zmartwychwstanie
Pojednał On ludzkość ze swym Ojcem w Niebie i z ludźmi na zawsze na ziemi zostanie i wspierać ją będzie w każdej potrzebie. Pamiętaj duszo smutkiem spowita, że o tobie Chrystus nie zapomni nigdy. W każdej niedoli w twym sercu zawita i zatrze w pamięci raniące cię krzywdy.Ciesz się więc dzisiaj i śpiewaj radośnie z tego ZWYCIĘSTWA NAD ZŁEM I ŚMIERCIĄ.
Śpiewaj, jak ptaszę w słonecznej wiośnie, że słońce i gwiazdy nad nim wciąż świecą.
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Listopadowe Światełko Pamięci Wiecznej
dla Ciebie Robercie-Aniołku ....

.......................((,))
...................[*]▒*▒[*]
...................[*]▒*▒[*]
...................[*]▒*▒[*]
...................[*]▒*▒[*]
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Jaśniuteńkie swiatełko ...
Tęsknimy za Wami ...

Odtworzmy w pamieci te piekne dni
Gdy Oni z Nami przez życie szli
Ich ciepłe dłonie ciało Nam grzało
A dobre słowa serce radowało
Niech takie wsponienia zawsze bedą z Nami ,
By nigdy nie czuli że są tam sami.
,,,,,,,,,,,,)
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*

Światełko pamięci((*))((*))((**))

Przystań tu na chwilę.
Wchłoń cmentarną ciszę.
Czy usłyszysz także
to, co ja usłyszę ?
Czy zobaczysz mary
wokoło krążące ?
Wycisz serce swoje
i myśli cierpiące...

Tam na lewo córka
przy Matki swej grobie.
Widzisz ? Płynie ponad
katafalku progiem.
Wyciąga tęsknie dłonie
do główki dziecięcia.
Jeszcze raz ostatni !
Dotknąć ! - Bez szans wzięcia.

W głębi Starzec smutny
snuje widmo swoje...
Nie takim chciał zostać
wzgardzony spokojem.
Rząd lampek przyćmionych
odsłania obrazy.
Obok dusza Dziecka.
Płacze. Nadal marzy.

I nie widać straty
ciała z tego świata.
Jak to Boże robisz,
że to wszystko łatasz ?
O, widmo Dziewczyny !
Czy Anioł ? Czy Zmarła ?
Nadal szuka szczęścia,
choć życia - wyparła.

A przede mną widmo
Synka mego kochanego.
Coś chce mówić do mnie,
lecz nie słyszę jego.
Wyciągam swe dłonie
do drżących, widmowych,
aby ogrzać, przycisnąć,
żarów dać kwantowych.

Wkoło tłum ogromny.
I martwi i żywi.
Złączeni, skupieni -
- i modlitwa z nimi.
Ja wiem, że to chwila...
Ile czasu mamy ?
Tych, co nas odwiedzą
razem powitamy...
MILIONY ŚWIATEŁEK NIECH DZIŚ
CI ZAPŁONIE

Wszystkich Świętych i Zaduszki,
znicze na grobach zapalamy,
z wielką powagą i skupieniu
w dniu tym Swych zmarłych wspominamy.

Gdy mrok otula całą ziemię,
stłumionym światłem znicze świecą
i jasna łuna nad cmentarzem
i smugi dymu w górę lecą.

Na krzyżu Ty---Dobry Panie
ręce wyciągasz tak jak umiesz,
choć cierpisz tulisz ich do Siebie
i wiem,że bardzo chcesz powiedzieć;
nie martwcie się są ze Mną w Niebie.

Zmarłym jest dobrze, ja w to wierzę,
wszystkim uwierzyć w to potrzeba,
wiem,że codziennie spoglądają
na nas na ziemię z wyżyn Nieba.

Jaśniutkie światełko pamięci w ten smutny Dzień ROBERCIE...

Święto zmarłych

„Karawan śmierci
W sześć czarnych koni
Czarne swe koła po niebie toczy
Przywozi dusze na święto zmarłych
Nie może ani jednej przeoczyć.
Stoją nad grobem cieniutkie mgiełki
I chcą się ogrzać o świeczki płomień
Tyle tu kwiatów na tych cmentarzach
Tyle modlitwy i tyle wspomnień.
Jakże pokazać się chcą swym bliskim
Tu płynie dusza dziecka do matki
Zobacz mnie mamo bo ja cię widzę
Bardzo dziękuję ci za te kwiatki.
Tutaj przy dziecku duch matki stanął
I jakże pragnie się doń przytulić
Lecz przezroczysta ręka matki
Nie sięga nawet koszuli.”

Najjaśniejsze światełko pamięci dla Ciebie Robercie.