Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiadzie ktos, kogo Ty kochasz.
Po Nim zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez Tego co był najbliższy
musisz dalej pojechać przez życie;(

Światełko dla Ciebie [*]

...Każdy dzień, minuta, chwila bez Was...boli...boli tak bardzo, ze chciałoby się zasnąć.....
nie tęsknic......
przyspieszyć czas do następnego spotkania by być przy Was.....
Boże, wskaż nam drogę na dalsze dni i naucz nas jak mamy żyć, bez Tych, których tak bardzo… bardzo kochamy.
((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
............((_,»*¯*« »*¯*«,_))

)).........(,)
))........:**:
))........*::*
))........:**:
))........*::*
))........:**:
))....,_:*: :*:_,

Żadne słowa nie są w stanie opisać,
co dzieje się w sercu i umyśle bliskich,
których życie doświadcza w tak
okrutny i niesprawiedliwy sposób…


Pamiętamy [*]

(,)
BÓL ROZSTANIA ŁAGODZI
NADZIEJA SPOTKANIA
(,)
PAMIĘTAM O TOBIE ANIOŁKU
W MODLITWIE
(,)

(*)

...kocham Cię skarbie, śpij z Bogiem...

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni (,) (,) (,)

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni (,) (,) (,)