{*} ♥{*}♥{*}♥{*}
- "Po twarzy płynie, tak powoli,
Jak strumyk, mija każdy dołek na twarzy.
To ona pokazuje jak bardzo boli,
Tęsknota za światem, o którym można tylko marzyć.
Taka mała - niewidoczna czasem,
A tyle zawiera cierpienia.
Jej błysk łączony z atłasem,
Taka mała - w środku ma wspomnienia.
Nie zatrzymuj jej, niech płynie,
Do miejsca gdzie kończy się żal.
Na podłodze zostawi swoje imię,
Taka mała - jedna zwykła łza...

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................((++))
_...............((____))
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~
♥♥Aniele, niech Pamięć
o Tobie nigdy nie zgaśnie ♥♥

[*]

UKOCHANY,JEDYNY mój WNUSIU !!!
Wczoraj, jak wiesz wszyscy znów wracaliśmy pamięcią do wspólnie spędzonych chwil. Na mszy św.choć ksiądz, jak zwykle się pomylił wiem,
że byliście razem z nami.Z tymi, którzy kochają Ciebie i Twoich
przyjaciół. Wierzę,że jesteście razem i proszę, abyście nie martwili się o nas. Robeńku!!! Wiesz doskonale, że o Tobie pamięta tak wielu młodych ludzi i to świadczy o Twoim serduszku
które zawsze kocha. Krzysio jest przy swoim Bracie,ale zawsze pamięta
o Tobie. Wspieraj Go ANIOŁKU oraz wszystkich,którzy potrzebują Twojej
pomocy tak, jak robiłeś to będąc z nami na ziemi .Zawsze pamiętaj
o Sandi i Rodzicach,dla nich zawsze żyjesz i żył będziesz na wieczność!
Bądż szczęśliwy!!! Pozdrów od nas kolegów.KOCHAMY CIĘ SKARBIE <3

„Tragedie zdarzają się wszędzie. Możemy doszukiwać się przyczyn, winić innych, wyobrażać sobie jak odmienne byłoby bez nich nasze życie. Ale wszystko to nie ma znaczenia, zdarzyły się i koniec. Musimy zapomnieć o strachu, jaki wywołały, i rozpocząć odbudowę.”

Paulo Coelho

Tak trudno po tym wszystkim przejść
do codzienności, jeść, spać, pracować i uśmiechać się do kwiatów,
gdy niespodzianie przysiądzie na nich motyl.
To okrutne, że życie toczy się dalej, tak prosto i zwyczajnie, wtedy gdy my spadamy w przepaść po omacku tylko łapiąc się wiary i nadziei.
Tak próbujemy odbudować nasz świat, ale życie już nigdy nie będzie zwyczajne.Wraz ze śmiercią dziecka, bliskich wszystko wokół nabiera innego wymiaru.

I ta wszechobecna tęsknota...niech rozjaśni ją światło i modlitwa w rocznicę Twego, Robercie, odejścia.

Trzymaj się Holmes do zobaczyska piona !!!!