Ile trzeba przeszkód pokonać,
by liczyć na ponowne spotkanie,
jak wiele musiało się zmienić,
by odejść w nieznane

_________$$$$$$
________$$$$$$ $
______$$$$$$$$ _$$
____$______ $$$$$$$
____$$$$_______ $$$$
_____$$$$$$$____ $$$
_______$$$$$$$__ $$$
___________$$$$__ $$
_____________$$$__ $
______________ $$$$
______________ $$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$____SPOCZYWAJ_____$$$$$
_$$$$$$___W POKOJU___$$$$$$
__ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_____ $$$$$$$$$$$$$$$$$$

Nieważne Że boli…Ważne Że bylo,
Choć serce kruche
To w nim pamietne chwile…
Łza płynie po policzku_
__ ۞____۞_ ۞ ____۞
__ ۞______۞ _____ ۞
___ ۞___________ ۞
_____ ۞ _______ ۞
_______ ۞___ ۞
__________ ۞
♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥
•♥• (¯♥¯) •♥• (¯♥¯) •♥• (¯♥¯) •♥•

((*)) P A M I Ę T A M ((*))

Skąd wziąć wiarę, że to ma sens... Robercie

Prawdziwa miłość trwa nie tylko w dni radości
ale i w noc rozpaczy

Miłość to ból karalny.
Z miłością spotkasz się wszędzie.
Miłość to troski i rany ,
Miłość spowita łzami
A jednak dobrze miłości że jesteś!
Bo jakże inaczej mogłabym
nosić CIĘ w sercu synku kochany.


Bardzo się staram
by nikt nie ujrzał mego smutku.
nawet gdy łzy rzęsiście się leją
chowam je w sercu.
A w nim łamie się życie,
usta udają że się śmieją.


Po drugiej stronie nieba,
Na ziemskiej stronie łez ,
żyjemy my stęsknieni za tobą,
tak bardzo kochamy Cię.

Bo to nie sztuka być wesołym ,
Kiedy szczęście wewnątrz tryska.
Ale wielką sztuką jest wstać z pogodnym czołem ,
Kiedy ból za serce ściska.

Światełka do samego nieba dla ciebie ROBERCIE

Szukałem Ciebie w chmurach, na niebiosach

I na tej niskiej, pełnej grobów glebie

I dzisiaj widzę, w radosnych łez rosach,

Że Bóg był bliższy mnie niż ja sam siebie.



I wiem to jedno, że gdy mnie ułożą

Na sen wieczysty, żmudnego pielgrzyma,

Natenczas ujrzę wieczną światłość bożą

Zamkniętymi na wieki oczyma.

Pamiętam (***)

Smutny jest świat gdy odchodzi
najukochańsze sercu życie.
Kiedyś było inaczej:
wspólne dni, marzenia, radości.
Teraz tego już nie ma.
Dzisiaj to tylko- wspomnienia...

Nigdy Cię nie zapomnę...
Do dziś to pamiętam, dziecięce zabawki,
Granie w chowanego, przyblokowe ławki.
Głowę przenikają zamglone wspomnienia.
Bez jednej osoby cały świat się nam zmienia.
Pozostaje pamięć i mocny ból serca.
Czas do przodu pędzi i się nie zatrzymuje.
Jak mam Cię zapomnieć? Powiedz, to spróbuje.
Śmierć się nie lituje, ofiar nie wybiera.
Trudno po tym wszystkim myśli jest pozbierać.
Jeszcze, gdy dociera do mózgu wołanie,
Że to już ostatnie, nasze pożegnanie.
Nie ma Ciebie obok, wciąż mijają lata.
Wyschły nawet łzy na cmentarnych kwiatach.
Nie czekam daru lata, godzin już nie liczę.
Mogę tylko palić na twym grobie znicze.
Żyć wspomnieniami, no i mieć nadzieję,
Że Twój uśmiech żywy wciąż się do mnie śmieje...
I mieć nadzieję...


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..............(((((,,)))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒.........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒.........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒.........【☾●✽●☽】 CIEBIE ROBERCIE
♥▒.........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

ŚWIATEŁKO ((*) )PAMIEĆ ((*)) MODLITWA ((*))

Jak wiatr tak zmienny jest los człowieka,
nikt nie wie co go jutro czeka.
Jednych zasmuci,drugich rozweseli.
Jednych połączy,drugich rozdzieli.
Lecz wszystko mija idzie w zapomnienie,
A w głębi serca zostaje wspomnienie...

___####___#### .`-.´.+` ´°
_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•´×
............... ×`•.¸.•´

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

nie było mnie długo
leczyłam moją depresję
zostawiłam sobie tylko modlitwę
w której pamiętałam o wszystkich przez
te długie misesiące nieobecności
ale z miłości do utraconego dziecka
nic nie jest wstanie wyleczyć
z całego serca dziękuję za pamięć
i światełka u mojego syna