Noc padła na las, las w mroku spał,
Ktoś nocą lasem na koniu gnał.
Tętniło echo wśród olch i brzóz,
Gdy ojciec syna do domu wiózł.

-Cóż tobie, synku, że w las patrzysz tak?
-Tam, ojcze, on, król olch, daje znak,
Ma płaszcz, koronę i biały tren.
-To mgła, mój synku, albo sen.

"Pójdź, chłopcze w las, w ten głuchy las!
Wesoło będzie płynąć czas.
Przedziwne czary roztoczę w krąg,
Złotolitą chustkę dam Ci do rąk".

-Czy słyszysz, mój ojcze, ten głos w gęstwinie drzew?
To król mnie wabi, to jego śpiew.
-To wiatr, mój synku, to wiatru głos,
Szeleści olcha i szumi wrzos.

"Gdy wejdziesz, chłopcze, w ten głuchy las,
Ujrzysz moje córki przy blasku gwiazd.
Moje córki nucąc pląsają na mchu,
A każda z mych córek piękniejsza od snu".

-Czy widzisz, mój ojcze, tam tańczą w śród drzew
Srebrne królewny, czy słyszysz ich śpiew?
-O synku mój, to księżyc tak lśni,
To księżyc tańczy wśród czarnych pni.

"Przyjdź do mnie, mój chłopcze, w głęboki las!
Ach, strzeż się, bo wołam ostatni już raz!"
Czy widzisz, mój ojcze, król zbliża się tu,
Już w oczach ciemno i brak mi tchu.-

Więc ojciec syna w ramionach swych skrył
I konia ostrogą popędza co sił.
Nie wiedział, że syn skonał mu już
W tym głuchym lesie w śród olch i brzóz.

miliony światełek do nieba dla ciebie
w ten ciepły wioseny dzień

wiosennie i ciepło pozdrawiam twoich najbliższych

[*]

Aniołku nasza pamięć i światełko do Twojego raju. Ślemy Ci też promyk słońca

Cisza
przez pokój przebiegają
stracone cienie przeszłości
mrok
myśli płyną nie dając zapomnienia
płacz
łzy próbują wyrazić to
czego słowa już nie potrafią
ból
serce pęka i wypuszcza ze środka
oszalałe uczucia
pustka
dusza cierpi a ukojenie
nadal nie nadchodzi.

Wiosenne promyczki do nieba

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
NAJDROŻSZY SKARBIE !!!
Każdego dnia jestem przy Tobie całym sercem. Bardzo, bardzo Cię kocham i czekam.Buziaki Robeńku.
*****************************
Kiedym cię żegnał,usta me milczały,
I nie wiedziałem,jakie słowo rzucić,
Więc wszystkie słowa przy mnie pozostały,
A serce zbiegło i nie chce powrócić.
Tyś powitała znów swoj domek biały,
Gdzie ci słowiki będą z wiosną nucić,
A mnie przedziela świat nieszczęścia cały,
Dom mój daleko i nie mogę wrócić.
Tak mi boleśnie,żem odszedł bez echa,
A jednak lepiej,że żadnym wspomnieniem
Twych jasnych marzeń spokoju nie skłócę,
Bo tobie jutrznia życia się uśmiecha,
A ja z gasnącym żegnam się promieniem
I do domu idę, i już nie powrócę.
/A.Asnyk/

*******************
Kochać i tracić, pragnąć i żałować,
Padać boleśnie i znowu się podnosić,
Krzyczeć tęsknocie „precz!” i błagać „prowadź!”
Oto jest życie: nic, a jakże dosyć…
***************************
SWIATELKO NA DZIS ANIOLKU***

Zaschnięte łzy
myśli uśpione
smutek ukryty na dnie
lecz płomyk pamięci
tlić się zawsze będzie
aż po czasu kres...
.....................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").Światełko pamięci niech zawsze Ci płonie

          ((       
  (̃ ̃•̃̾)>❤<(̾̃• ̃̾̃̾)   
  (( v ))  (( v ))
 (¯`v´¯) (¯`v´¯)
…`•.¸.•´ `•.¸.•´

...ROBERCIE. Z ZAPACHEM WIOSNY POSYŁAM CI TO DUŻE ŚWIATELKO,NIECH SWIECI CAŁĄ WIECZNOŚĆ DLA CIEBIE.....
░░░░░░░░░░█
░░░░░░░░░███
░░░░░░░░██░██
░░░░░░░░██░██
░░░░░░░██░░░██
░░░░░░██░░░░░██
░░░░░██░░░░░░░██
░░░░██░░░░░░░░░██
░░░░██░░░░░░░░░██
░░░░░██░░░█░░░██
░░░░░░░██░█░██
░░░░░░░░░███
░░░░░░░████████
░░░░░░░████████
░░██████████████████
░█████████░░█████████
██████████░░██████████
░██████░░░░░░░░██████
░░████████░░████████
░░░███████░░███████
░░░░░█████░░█████
░░░░░░████░░████
░░░░░░░████████
░░░░░░░████████
░░░░███████████████

"CHOCIAŻ TWE OCZY ZGASŁY...
NADZIEJ W NICH ZOSTAŁA...
ONA NIE POSZŁA ZA TOBĄ...
LECZ Z NAMI POZOSTAŁA...

Cieplutkie ,już wiosenne, światełko do samych Bram Nieba,dla Ciebie Robert.
Niebo niech będzie Twoim Domem.
Pamięć nasza o tobie trwać będzie Wiecznie.:((*)

(*)