[*]

[*]
Świąteczne światełko

Świąteczne Światełko Pamięci[*]

~+~+~+~+~+~
``ŚWIATEŁKO
``````PAMIĘCI
~+~+~+~+~+~
♥.....
♥...........)
♥..........((
♥..........)
♥.........((,)
♥.........( ,))
♥........( (,)))
♥........((( ,) )
♥........[[]*[]]
♥........[[]*[]]
♥........[[]*[]]
♥........[[]*[]]
♥........[[]*[]]
♥.......[[][*][]]
~+~+~+~+~+~
+~+~+~+~+~+~+
++..PAMIĘTAM..
+~+~+~+~+~+~+
Nasi ukochani...
Oni są z nami
głęboko w naszych
sercach schowani.
Póki żyjemy
Oni są wokół
tylko, że poza
zasięgiem wzroku.

"Minęła Wigilia
Święta też przeminą
przeminie Nowy Rok.

Prawie wszystko przeminie
gdyż tak naprawdę bez Ciebe
nic się nie liczy.

Nie minie ból
smutek nie minie
nie minie żal
tęsknota nie minie
nie minie miłość
to nigdy nie minie.

Wszystko co z Tobą związane
w matczynym sercu na zawsze zapisane
to nigdy nie minie
nieważne czy to powszedni dzień
czy jakieś niby święta
Matka o Dziecku bezustannie
wszędzie i zawsze pamięta."
Świąteczne światełka Aniołku (")(")

"A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.
.................................
Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie."

Światełko pamięci zapalam, by rozjaśniło tę Bożonarodzeniową noc.

córka śp. Eugeniusza Wysockiego

♥```
♥……..)
♥…..../(
♥…...(,,)
♥…..( (,)
♥…..(( ,))
♥…..[][][]
♥…..[][][]
♥…..[][][]
♥…..[][][]
Świąteczne światełko pamięci.

DROGI ROBERCIE
ŚWIĄTECZNE ŚWIATEŁKO
NASZEJ PAMIĘCI I MODLITWA*

Kolęda Dla Nieobecnych ~

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować przyjaciół
Że gdziekolwiek są dobrze im jest
Bo są z nami choć w innej postaci
I przekonaj, że tak ma być
Że po głosach tych wciąż drży powietrze
Że odeszli po to by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole