♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱


.............♥
.............(
..............)
............( , )
.........._ `|\'__
.........( \"\"\"\"_ )
☼►☼►☼►☼►☼

⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱

____________(¯`v´¯)
___________(¯`(♥)´¯)
_____ (¯`v´¯)_(_.^._) (¯`v´¯)
____ (¯`(♥)´¯) _____(¯`(♥)´¯)
___¶¶ (_.^._)¶¶__¶_¶¶(_.^._)¶¶
_____ (¯`v´¯)_PAMIĘĆ_(¯`v´¯)
____ (¯`(♥)´¯) ____I___(¯`(♥)´¯)
___¶¶ (_.^._)MODLITWA_(_.^._)¶¶
_____ (¯`v´¯)___(*)__(¯`v´¯)
____ (¯`(♥)´¯) _____(¯`(♥)´¯)
___¶¶ (_.^._)¶¶__¶_¶¶(_.^._)¶¶
____________ (¯`v´¯)_
___________ (¯`(♥)´¯)
____________ (_.^._)

⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱
.....Zranieni 
nie chcą mądrych lekarzy, 
ale czasu, ciszy i serca...ღ

,,Ta pustka co w nas została
wciąż będzie trwała i trwała.\"

Bracię...............
(*) (*) (*) (*) (*)

Robeńku bardzo Cię kocham
(*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*)

Robert.....................
(*) (*) (*) (*) (*) (*) (*)
....do zobaczenia....
BĄDŻ SZCZĘŚLIWY

Niegasnące światełko
****`pamięci`****

*```````(
*``````(,))
*`````((,) ))
*`````(((,)) )
*````(( ((,) )))
*````( ( (,,))))
*``````[IIII]
*````[*▓*▓*]
*````[*▓*▓*]
*````[*▓*▓*]
*````[*▓*▓*]
*````[*▓*▓*]
*````[*▓*▓*]
************
(\"v\")
-\"v´--ROBERCIE
(\"v\")
-\"v´--CAŁY CZAS ŻYJESZ
(\"v\")
-\"v´--W SERCU,
(\"v\")
-\"v´--WSPOMNIENIU
(\"v\")
-\"v´--I W MODLITWIE

żona M.MARKIEWICZA
bliska śp rodz.GOŁOWACZ

Tumidajewicz

`ღ```````)
`ღ``````((
`ღ``````)))
`ღ``````(())
`ღ`````(()))
`ღ`````((()))
`ღ`````[_ღ_]
`ღ`````[_ღ_]
`ღ`````[_ღ_]
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
Najjaśniejsze
Światełko
PAMIĘCI
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
To tak trudno wytłumaczyć...
Że się kogoś nie zobaczy...
Że już koniec...
że nie wróci...
Że nikt tego nie odwróci...
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słonce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było...

JESTEŚ...
CHODŻ CIĘ NIE MA...
JESTEŚ JAK MGŁA .KTÓREJ DOTYKAMY...
A ONA SIĘ ROZPŁYWA...
JESTEŚ JAK WIATR ,KTÓRY NIESIE
PIĘKNE WSPOMNIENIA
WSPOMNIENIA ...
JESTEŚ ...[*]

Najsmutniejsze są chwile w podróży
Gdy wysiądą ci, których kochamy
Po nich zawsze pustka zostaje
Cicho w kącie przedziału szlochamy.
I już smutek zostanie do końca
I tęsknota, co pali nas skrycie
Bo już bez tych, co byli najbliżsi
My musimy iść dalej przez życie.

Boże, daj nam swego Ducha, abyśmy uwierzyli, daj nam wiarę abyśmy z nadzieją oczekiwali na spotkanie z naszymi najbliższymi w niebie...

Światełka do nieba Robercik (*)(*)(*)