Patrzę na Twoją fotografię, która mi pozostała
I wypowiedzieć nie potrafię męki tych ostatnich dni.
Dziś przebolałam już wszystko,
zrozumiałam i wiem.

Już nigdy nie usłyszę kochanych Twych słów
Już nigdy do mych ramion nie przytulę Cię znów
Na zawsze pozostaną dni smutku i mąk
Nie ucałuję już nigdy Cie na dobranoc,
już nigdy!

Już nigdy - jak okrutnie dwa słowa te brzmią...
Już nigdy - nie zobaczę twych oczu za mgłą...
Odszedłeś - jakże trudno pogodzić się z tym,
że nie wrócisz ni nocą, ni dniem, myślą, ni snem,
już nigdy!

Czyż można samym żyć wspomnieniem,
echem zapomnianych burz...
Byłeś mi wszystkim, jesteś cieniem, tego, co umarło już...
Żegnaj, kochany mój Syneczku i niezapomniany,
mój sercem całowany mój śnie!
Juz nigdy Remiczku<***>
pozdrawiam serdecznie....Reniulek

Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile
Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę
I stanę zdumiona tym co mówi cisza
Jakby słyszeć
własny krzyk
Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła
I będę do Ciebie synku szła jak na skrzydłach
I będę stęskniona szła tam z daleka
Gdzie Ty na mnie czekasz Remi
<***><***><***><***><***>
Pozdrawiam ...Reniulek

Dla Aniołeczka ((******************))

Miłość do dziecka nigdy nie umiera
Zostawia w naszym sercu ślad
Słodki ślad istnienia
Schowany gdzieś na dnie.
Jak skarb.

A JaSIEDZĘ SAMA W DOMU
CZUJĘ W SERCU ŻAL
POMÓŻ MI, POMÓŻ
O POMÓŻ MÓJ BOŻE, KTÓRYŚ JEST



Może kiedyś Jareczku7 Cię znajdę
Może znajdę kiedyś cię
Będziesz dla mnie całym światem
Będziesz mój na zawsze już



Zapamiętam ten sen,
W ktorym przysnisz się dziś
Nim odpłynie gdzieś swą drogą
Musisz wiedzieć, że nic
Nie powtórzy się już
Otwórz oczy i patrz
Każdy dzień jest jak cud

Remi zapalam jasniutkie swiatelko dla ciebie(*)

Bądź częścią mnie
Bądź moim snem
Promieniem który zsyła dzień
Lekarstwem na mój każdy ból
Bądź zawsze tam gdzie i ja
Tam gdzie ja
Remigiuszku(*)


"myśli daleko od zegara,
a oczy we wskazówkach zamknięte
tik... tak... może tak umrę..patrząc"
Pozdrawiam ...Reniulek

15.X.2011 Dzien Dziecka Utraconego
Remigiuszku(*)
Tam
na dnie
Tam jest Twoje miejsce
Którego nikt nie znajdzie

Tam
w moim sercu
na zawsze będzie Twój pokój

Twój ślad
i moja wielka miłość
która Cię otula
każdego dnia

Synku wiem,caly czas jestes z nami
Twoja mamusia

Remigiuszku ja za duzo chcę
Za bardzo pragnę żebyś tu był
Zawsze mówiłeś mi,że kochasz mnie
A ja biegłam bez tchu
Po każdy dzień
Wierząc że spełni się mój sen
Teraz kiedy cię spotykam we śnie
Nie masz dla mnie
Żadnych rad
Powiedz mi
Co się stało z moim życiem
Powiedz mi
Co jest dobre a co złe

Płacze tak by nie widział nikt

Teraz kiedy cię spotykam
Nie masz dla mnie żadnych rad
Powiedz mi
Co się stało z moim życiem
Powiedz mi
Co jest dobre a co złe
Powiedz mi
Weź mnie za rękę niech się spełni tamten czas
Gdy we śnie wciąż widziałam Twoją twarz
Powiedz mi
Dlaczego ........
Powiedz mi (*)(*)(*)

"Napełnij mnie swoją mocą
i przyjdź mi zawsze z pomocą,
Boże mój!
Daj mi siłę i wiarę
i wytrwanie w Twej chwale,
dziś, w przyszłości, zawsze.
Amen."
Pozdrawiam bardzo serdecznie...Renia

Jesteś cudowną krainą
Krainą wiecznych snów
Jeżeli chciałbyś do mnie dopłynąć
Szykuj łódź
Niechaj Cię nocą prowadzi
Światło moich gwiazd
Jakbyś znów się narodził

Zostań tu Remiku


Zostań tu
Dopóki jeszcze żyją w nas
Nasze wspomnienia i
Słońca blask

Jareczku...(*)
Po Twojej śmierci ,moja codzienność mnie zmienia - sama nie wiem już,czy potrafię żyć.
ukrywam w sobie marzenia - dobrze wiedząc,że żadne z nich
bez Ciebie nigdy nie spełnią się.
Pozdrawiam.....

Jesienny wiersz dla Ciebie Remigiuszku i światełka mej pamięci Aniołku (***).

"Ostatnie zwiędły kwiaty..."

Ostatnie zwiędły kwiaty, zważone kasztany
Sieją po szarej drodze liście złotordzawe.
Brunatnym skib kożuchem nakryły się łany
I ziemia żegna krasę swą, jak starość sławę.

Wiatr przegania po polach siwych mgieł tumany,
Zmarłe lato w zmierzch wiozą chmury niełaskawe,
A staw w zwierciadle wody do snu kołysanej
Tę charonową piękna odbija przeprawę.

I gdy w gałęziach nagich trwogą krzyczy ptactwo,
W smutku pory znajduje duch powinowactwo
Własnej doli i spada nań brzemię żałoby.

Jak pielgrzym o głaz twardy wspomnień się potyka,
Lecz jeśli się pochyla, to li do rzemyka,
By ciaśniej opiąć sandał na drodze przez groby.

( Leopold Staff )

No widzisz
no jednak
___wiesz

Który to raz
wramionach
trzymam
złoty posążek
łez....
Moja pamięć Remigiuszku dla Ciebie w postaci światelka (*)
i świat na nowo poznajemy
i losów swych dziwny bieg.....Renia