Odebrałeś mi w życiu to co najważniejsze,
pozostały mi już tylko marzenia,
te nie do spełnienia.
Piszę ten wiersz do ciebie kochanie,
nie wiem jak ty, ale ja nie chcę żyć dalej.
Nie znam sensu tego wiersza,
ale piszę go ciągle.
Moje serce cie woła,
ale ty go nie słyszysz.
Wolisz te inne, te proste, niewinne.
Dziś nie masz czasu, a jutro "spotkanie",
nie wiem, dlaczego omijasz mnie stale.
Ale nie długo już potrwa ta męka.
Życie to chwila, a chwila przemija,
żegnaj kochanie już cię nie spotkam :(
Dziesiejsze swiatelko mojej pamieci.(*)Pozdrawiam Cie Wiolu,...Renia
Kochana dzisiaj wejde na poczte

Boże jeśli istniejesz...pozwól mi pojąc,co stało się wtedy,gdy musiałam podjąc,tę decyzję na tak,podpisac dokumentytak strasznie dużo ich było,bez pytan zbędnych...Powiedz szczerze,jakie znaczenie dla ciebie ma...jeszcze jeden aniołek...tam w niebie...???czy wiesz kim był dla mnie?>wiesz?/
??wiesz jak czekałam...Wiesz przecież...i jak go bardzo chciałam,jak walczyłam z lękiem i z moim ciałem,więc pozwól zrozumiec tę twoją pazernośc nie małą...na nasze dzieci,po co Ci tam one???po co pytam....przemyśl to..nie muszę się spieszyc to nie jest moja zagadka..bo póki świat istnieje pytac o to będzie każda osierocona matka..Aniołku..[*][*][*]

maleńki aniołek *** pamiętamy o Tobie...

"....bo każdy ma swojego Anioła,i jest dla kogoś Aniołem.."

Rafałku[*]

"I po wielkim płaczu łza potrafi zakwitnąć i zapachnieć."

____ ,+.*`,+.*`,+.
_,+.*`,+.*`,+.
+.*`,+.*`,+.
+.*`,+.*`,+.
_,+.*`,+.*`,+.
_____ ,+.*`,+.*`,+. .
`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)¸.•`´)
«´¨ •.¸PAMIĘTAM .:(
( ¸.•`´(¸.•`´ ``•.¸
`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)¸.•`´)
«´¨ •.¸ANIOŁKU .:(
( ¸.•`´(¸.•`´ ``•.¸

cześć skarbie kocham Cię

Takie cos do poczytania...przepraszam,ze takie dlugie,ale mysle,że warto......
Nikt nie jest w stanie pogodzić się ze stratą bliskiej osoby w ciągu kilku dni. Potrzebny jest czas i możliwość okazywania swojej rozpaczy, cierpienia, żalu. Wspominanie zmarłych, rozmawianie z nimi w myślach czy nawet głośno, a przede wszystkim płacz i dzielenie się swoimi uczuciami z innymi ludźmi - wszystko to pomaga pogodzić się ze stratą, nawet tak straszną jak strata dziecka, i znaleźć nowy sposób życia. W płaczu można wyrazić rozpacz, dlatego trzeba mu zrobić miejsce i pozwolić sobie się wypłakać, nawet przez kilka godzin. Zwłaszcza że wraz z dzieckiem umierają związane z nim marzenia i plany na przyszłość. To, że trzeba się z nimi rozstać, jest niewiarygodnie bolesne i nie ustępuje nieraz latami.
Osoba, jeżeli zamknie się w pancerzu i nie pozwoli sobie na odreagowanie przynajmniej części nagromadzonych uczuć, staje się potem inna - zdystansowana, bo nie może w pełni uczestniczyć w życiu. Ból nieustannie przesłania jej świat, nawet jeśli schowa go tak głęboko, że nie ujawnia się w normalnych warunkach. Ale tylko w normalnych, bo szczególne sytuacje mogą wyzwolić niekontrolowany wybuch negatywnych emocji.
Dlatego wręcz obowiązkiem rodziców, którym umarło dziecko, jest nie brać się w garść, tylko uczciwie rozpaczać - po to, żeby inne ich dzieci (te żyjące i te, które dopiero mają się narodzić) nie musiały dźwigać ciężaru ich rozpaczy. Zdarzało mi się słuchać zwierzeń dorosłych już dzieci: "Matka nigdy mnie nie kochała w pełni, ciągle coś było nie tak, o coś miała do mnie pretensje, bo zawsze jakby trochę żałowała, że nie jestem Kamilką, która zmarła rok przed moim urodzeniem" albo "Kiedy wróciliśmy z pogrzebu, mama była smutna i blada. I tak już zostało. Potem nie pamiętam jej uśmiechniętej albo choćby zainteresowanej tym, co się dzieje ze mną i z bratem. Dbała o nas, na pozór wszystko było w porządku, tylko robiła to bez serca".

Rafalku.... Nadzieja, tylko to mnie trzyma przy zyciu...
Nadzieje tylko ona mi daje wiare...
W człowieka...
W przyszlosc...
W to ,ze kiedys Cię zobacze.......
Przytulam Renia

RAFAŁKU pamiętam..<*>,<*>,<*>

Rafałku[*]