______________$
$ ______________$$
$ _____________$__$
$ ____________$____$
$ ___________$__$$__$
$ ____________$_$$_$
$ ______________$$
$ __________$$$$$$$$$
$ ____$$$___$_______$
$ _$$$$$$___$_______$
$ __$$$$$___$_______$
$ ____$$$$$$$_______$
$ ____$$$$$$$_______$$$$
$ ___$$$$$$$$$$$$$$$$$$

jaśniutkie światełko pamięci

Nadzieja
„Nadzieja bywa, jeżeli ktoś wierzy,
Że ziemia nie jest snem, lecz żywym ciałem,
I że wzrok, dotyk ani słuch nie kłamie.
A wszystkie rzeczy, które tutaj znałem,
Są niby ogród, kiedy stoisz w bramie.

Wejść tam nie można. Ale jest na pewno.
Gdybyśmy lepiej i mądrzej patrzyli,
Jeszcze kwiat nowy i gwiazdę niejedną
W ogrodzie świata byśmy zobaczyli.

Niektórzy mówią, że nas oko łudzi
I że nic nie ma, tylko się wydaje,
Ale ci właśnie nie mają nadziei.
Myślą, że kiedy człowiek się odwróci,
Cały świat za nim zaraz być przestaje,
Jakby porwały go ręce złodziei.”
Cz. Miłosz

Nie mogłam Cię przez kilka dni odwiedzić…
Mam nadal problemy z internetem.

♥ Z nadzieją i wiarą zapalam Ci Rafałku światełko ♥
Niech płonie niegasnącym ogniem mojej pamięci.

Chciałbym dziś czas powstrzymać
Bieg zdarzeń przeszłych pozmieniać,
chciałabym Twój uśmiech zatrzymać
czerń w biel poprzemieniać,
Wielkiej miłości,
nic nie może zniszczyć,
nawet śmierć,
nie jest przeszkodą.

Dopóki pamiętamy o niej,
to ona jest w nas,
nawet w szarych dniach,
kiedy wszystko okrywa się smutkiem.

Kiedyś znowu przyjdzie czas,
by zobaczyć ukochane oczy,
pełne oddania i wrażliwości,
i zaświeci najwspanialszy blask,
tych dawno niewidzianych oczu.

~~~~~~~~~~~~~~~~
SPOCZYWAJ W POKOJU
~~~~~~~~~~~~~~~~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

rafalku ....tesknota jest straszna,gdy w Niebo mysl ucieka,gdy sie kogos kocha,lecz tylko z daleka......i zostaja wspomienia,ktore bardzo bola,spij snem Aniola((*))((*))((*))((*))

ps dziekuje za pamiec o Jarku! Krystyna

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ZA WSZYSTKIE DNI MOJEJ NIEOBECNOŚCI

Pamiętamy >>>>>>>>>>>>>

ŚWIATEŁKA
WIECZNEJ PAMIĘCI

Za wcześnie i za szybko, i zbyt nagle to się stało.
Oni byli, snuli plany, a ich życie się urwało.
Swoich bliskich i przyjaciół kochać chcieli.
Każdy dzień i każdą noc przed sobą mieli

Jaśniutkie światełko pamięci. (*) mama Remigiusza R, i córka Jana T.