()()()()
[][][][]

Ty przecież byłeś Wiosną, co rozkwita i świat zdobi...
Co oczy rozwojem swym cieszy.
Czy ktoś za tę pomyłkę odpowie...? Kto winien jest RafałkuTwego odejścia...
I tylko cisza...i myśli splątane i pustka...
I tylko łzy...i rozpacz bez końca...

Na tamtą drugą stronę.
W ciszy, w cierpieniu,
Tylko z dobrym słowem.
Bo cóż innego mogę dać,
Prócz uśmiechu mojego,
Za którym kryje się łza.
Prócz słów pocieszenia,
Na które, pokrycia brak.
Prócz ciepła mojej dłoni
Prócz tego, że w pamięci
Głęboko ukryty zostanie
Niezapomniany ślad.
Cóż mogę innego dać…
Kiedy odchodzą w tą dal,
Prócz łez wylanych!!!!!!!!!! ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
NIECH ZAWSZE PŁONIE**********
A DOBRY BÓG, NIECH ZA RĘKE CIĘ PROWADZI*******

Przemawiasz do nas milczeniem,
ciszą nieobecności
i sercem zranionym na zawsze…
Dziś krzyczysz zatartym wspomnieniem,
chwilami przeżytych wrażeń
co Twoje było kiedyś i nasze.
Dziś późno na tanie stwierdzenia
bo nazbyt drogie jest życie
choć czasem tak dziwnie splątane…
…pamiętam Aniołku…

Każdy dzień jest dla nas rocznicą....

każdy dzień jest dla nas czekaniem...
Każdy dzień utopiony w tęsknocie...
Każdy dzień naznaczony rozstaniem...
Każdy dzień, nawet ten kiedy uśmiech,
Nawet ten zawiązany wspomnieniem...
Każdy dzień, dzień bez dziecka swojego
Jest dla rodziców ogromnym cierpieniem... Dla wszystkich aniołków dużych i malusich światełka do samego nieba [*][*]

Rafałku dla Ciebie promyczek do Nieba i miłego wieczorku SKARBY***

Tak jak dawniej świeci słońce,
tak jak dawniej wieje wiatr,
wszystko bywa ,tak jak dawniej,
tylko Ciebie - nam jest brak...

..........{*}
....{*}.......{*}
..........{*}

Nic mi nie jest oprócz tego,
że nie widzę,że nie słyszę,
mogę mówić, wypić kawę,
potakiwać i zarabiać.

Nic mi nie jest oprócz tego,
że oślepłam i ogłuchłam,
szlochać mogę,łzy tamować
ugotować i udawać.

Nic mi nie jest oprócz tego,
że nie widzę i nie słyszę synka mego,
nic mi nie jest oprócz tego,
że pół serca,że me myśli
w grobie są już z moim synkiem.

Nic jej nie jest oprócz tego,
że syn umarł w kwiecie wieku,
jak myślicie...ta trosk lawina
zbliża szybciej mnie do syna.