"..I choćby pogasły wszystkie światła
nie pozwól zasnąć nadziei, bo gdzieś
na dnie tej ciemności jest płomień, którego nie zgasi żaden wiatr.
Otwieraj oczy szeroko, zaglądaj głębiej niż sięga cień, otwieraj uszy na szepty, których nie słyszy mrok..."

Cotygodniowe światełko naszej pamięci...

.....(\ ***/)
.....( \(_)/ )
.....(_ /|\ _)
......./___\...

Tak nagle ucichło i tak posmutniało.
Pustka niby pętla zaciska się wokół.
Tak ciężko uwierzyć, że coś już się stało...
Tak trudno zrozumieć tajemnice mroku

Już czas się nie cofnie, życie nie powtórzy.
Zastygnie tęsknota i żal, łzy przelane...,
bo przecież dzień zawsze przychodzi po burzy –
tak było, tak będzie, tak jest zapisane ...

Światełko pamięci{*}{*}

```````)
//``````((
\``````)))
//`````(( ?))
\`````(((?))
//`````((?)))
\`````(((?)))
//````[░╬░]
\````[░╬░]
//````[░╬░]
\````[░╬░]
//````[░╬░]
\````[░╬░]
\``````````` PAMIĘTAM!

[*]

Córka Śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia

Gdyby tak łzy oddawały ludziom życie,
Gdyby tak łzy cofały czas,
To na pewno żylibyśmy w zachwycie,
Byłbyś ciągle wśród nas…

Jednak nie jest tak, jak my chcemy,
Ty uśmiechasz się do nas na zdjęciach,
A my tu bez Ciebie żyjemy,
Ty trzymasz nas w opieki objęciach…

Lecz wierzymy, że się kiedyś spotkamy.
Tam na górze, na końcu naszej drogi.
Na zawsze wszyscy razem zamieszkamy
I nie będziemy czuć już trwogi…

Jaśniutkie światełko do samego Nieba(*)

Jezioro ludzkich oczu
nie musi być głębokie
byleby dno rozpaczy
woda życia przykryła
byleby kamień tęsknoty
na dnie tym dał się zatopić
a fala uczuć minionych
na brzeg go nie wyrzuciła.

Jezioro ludzkich oczu
nie musi być ogromne
byleby pomieściło
łzy zatrzymane na brzegach
byleby można było
odnaleźć brzegu linię
gdy jego kształt zatonie
w zimy sercach śniegach.