______ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/,|,,_______ק×
__ק×_____[_____]___ __ק×
___ק×___[_______]___× §×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$ $$
_$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$

„Ci, co odeszli, wciąż żyją w nas w naszych sercach i wspomnieniach. Zostaną tam przez cały czas naszego ludzkiego istnienia” Pamiętam...(*)

`*•.¸_¸..•*
ŚWIATEŁKO
`•*´¨``*•`
`````)
````(( (
````(,))
```(*_*)
```(_*_)
```(*_*)
`*•.¸_¸..•*
``PAMIĘCI`
`•*´.¨`.*•`

Na zawsze w mej pamięci
RAFAŁKU.

«♥»```
«♥»``````)
«♥»`````(,))
«♥»`````((,))
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
*~_ŚWIATEŁKO *~
*~_PAMIĘCI*~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Światełko pamięci.
........((*))

†††††††††††††††††††††††††††††
† Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
† śp.M.SZKOP; śp.Z.WINNICKIEJ,
† śp. A. ZAGOŻDŻAN
† znajoma K. OGRODNIK
†††††††††††††††††††††††††††††




NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO
MOJEJ NIEUSTAJĄCEJ PAMIĘCI
WRAZ Z SZEPTEM MODLITWY


°```````(
°```````))
°``````((,)
°``````(( ,))
°`````( (, )))
°`````( ( ,) ))
°`````(( (,)) )
°``````[III]
°```║_҉ °¤¤°_҉ ║
°```║_҉ °¤¤°_҉ ║
°```║_҉ °¤¤°_҉ ║
°```║_҉ °¤¤°_҉ ║


† † † † † † † † † † † † † † † † †
MOŻNA ODEJŚĆ NA ZAWSZE,
BY STALE BYĆ BLISKO.
† † † † † † † † † † † † † † † † †

Tobie Aniołku ((***))

„Ci co odeszli, Drodzy Nieobecni
cieszyć by się chcieli swoim życiem wiecznym,
lecz nasze łzy kamieniem się kładą
na lekkie ich serca, będąc zawadą.
I nasze prośby ziemskie tak bardzo
ciągną ich na dół, jak ciężkie kajdany
mimo, że prosi ktoś bardzo kochany
...Nie płaczcie po nas.
Jesteśmy blisko... choć bardzo daleko... „

Choć zawsze jesteś blisko, to jednak dla nas za daleko...
RAFAŁKU...

Słowacki Juliusz – Sonet

Już północ - cień ponury pół świata okrywa,
A jeszcze serce zmysłom spoczynku nie daje,
Myśl za minionym szczęściem gonić nie przestaje,
Westchnienie po westchnieniu z piersi się wyrywa.

A choć znużóne ciało we śnie odpoczywa,
To myśl znów ulatuje w snów i marzeń kraje,
Goni za marą, której szczęściu niedostaje,
A dusza przez sen nawet drugiej duszy wzywa.

Jest kwiat, co się otwiera pośród nocy cienia
I spogląda na księżyc, i miłe tchnienie wonie,
Aż póki nie obaczy jutrzenki promienia.

Jest serce, co się kryje w zakrwawionym łonie,
W nocy tylko oddycha, w nocy we łzach tonie,
A w dzień pilnie ukrywa głębokie cierpienia.


.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}

Czasami przed Tobą ukrywamy to cierpienie,
Kochany Braciszku, żebyś nie cierpiał z nami.