...NA TRAKCIE, PRZEZ PRZYPADEK,LOS TAK MNIE KOPNĄŁ W ZADEK...
A ONA CICHA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!?????????????????
- BRACHU -

✦ PROMYCZEK DO NIEBA ✦

]]............(,))
]]..........[[ø.ø]]
]]..........[[ø.ø]]
]]..........[[ø.ø]]
]]..........[[ø.ø]]
---------------------

===================
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼
===================

WIESZ BRACIE, TY WIESZ!!!! PRÓBY NA NIC SIĘ ZDAJĄ!!!! PRÓBOWAŁEM ODNALEŹĆ SENS , PRZYCZYNĘ, FAKT... I NIC.... MYŚLĘ CO DZIEŃ!!!!:(:(:(: A TĘSKNIĘ ZA NASZYMI ROZMOWAMI, ZA CODZIENNOŚCIĄ NASZĄ!!!! WIDZISZ I NIC?????A DZIEWCZYNY ROSNĄ,SAM WIESZ, JAK TO JEST!!!!!!!!!! A ONA CICHA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ciemność się zgęszcza i w sobie się chowa,
Wiatr zgasł w ostatnim wyczerpania dreszczu,
Aby milczenia nie mąciły słowa,
Modlę się szeptem wieczornego deszczu...
-BRACHU-

Piękny połów rejs nam dał,
Widać los łaskawy był -
Każdy myślał, gdyśmy już do domu szli.
Na lądzie da się przeżyć
Miesiąc, dwa lub trzy.
Ci, co żony mieli, już liczyli dni.

A nasze kobiety w porcie są,
Wypatrują swoje oczy
Od rana do nocy,
A wieczorem stawiają w oknach
Świece zapalone
I maja nadzieję,
Że to godzin już niewiele.

Bosman pierwszy poczuł to,
A przygłuchy trochę był,
Krzyknął: "Chłopcy, kry nam kadłub drą!"
Potem szybko poszło wszystko,
Maszt jak słomka cienka prysnął
I nasz szkuner z desek z trzaskiem nieuchronnie szedł na dno

Kumple w falach przed chwilą,
Teraz wszyscy już są w Hilo,
Szyper w oczy mi popatrzył i podążył tam.
I z załogi kilkunastu,
W martwej ciszy już, bez wrzasku,
Uczepiony jakiejś belki pozostałem w morzu sam.

Cud to chyba, że przeżyłem,
Chociaż w morzu długo byłem,
A do portu, skąd wyszliśmy, jakoś wracać strach.
Bo gdzie oczy swe podzieję,
Gdy odbiorę im nadzieję,
Tym kobietom, których mężów głosy ciągle słyszę w snach.

Docenić nieugięty
zdarzeń bieg
wytrwać
zawrócić wśród
pędzącego tłumu...
- BRACHU -

..........)
.........(,)
......._'!/'_
.......(""""")
.•°*”~?.•°*”~?.ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁKU.. .
(`*•.¸ (`*•.¸ ¸.•*´) ¸.•*´)......... SPOCZYWAJ W POKOJU........