Matka, bez kwiatów i bez życzeń Matka, ze łzami w oczach od rana Matka, do której nikt nie zadzwoni Nikt dziś nie powie Mamuś kochana Matka, odwracająca wzrok na ulicy Od młodych ludzi z bukietami Ta, która dziś jest cała krzykiem Matka, żyjąca wspomnieniami. ]Nic tak nie boli jak śmierć spełnionego marzenia ....ŚWIATEŁKO PAMIĘCI [*}
Dziękuję za pamięc o Ewelince, z powodu wyjazdów bywam mniej w epitafium, przepraszam.

____+_________+
___+____۩۩_____+
__+____۩__۩_____+
_+____۩____۩____+
_+___۩__۩۩__۩___+
_+____۩_۩۩_۩___+_
__+_____۩۩___+___
_____██████____
_____████+█_+__
_____███+██ ۩__+
_____██+██ ۩_۩__+
_____█+██ ۩___۩__+
_____█+██۩_ ۩__۩_+
_____██+█ ۩_۩_۩_+_
_____██████۩____
_____███▒▒▒▒▒▒_
__۩۩ ███▒▒▒▒▒▒_
۩۩۩۩ ███▒▒▒▒▒▒_
_۩۩۩ ███▒▒▒▒▒▒_
__۩۩ ███▒▒▒▒▒▒۩۩۩۩۩۩۩
____۩۩۩۩▒▒▒▒▒▒۩۩۩۩۩۩۩
__۩۩۩۩۩۩▒▒▒▒▒▒۩۩۩۩۩۩۩۩
***********************
*************************

Nie Widzą Ciebie nasze oczy
Nie słyszą Ciebie nasze uszy
A Jesteś światłem w tej pomroczy
A Jesteś śpiewem naszej duszy…

"Powiedz mi proszę jak tam jest,
No wiesz, tam gdzie jesteś teraz,
Czy tak jak mówią, wszystko masz
I nic tam nie boli i nie doskwiera?
Powiedz mi proszę jak tam jest,
Czy są tam łąki wiecznie kwitnące?
Czy tak jak mówią, nikt nie płacze
I zawsze tam dla Was świeci słońce?..."

PAMIĘĆ JEST WIECZNA ANIOŁKU

*````````(,)
*````````(,))
*```````(___)

Mama Anielskiej Gromadki

Córka Śp. Leokadii Czerskiej
i siostra Śp. Bogusia Czerskiego

{{{{{{{{{{{{{{*}}}}}}}}}}}}}}}

[[']] Kochany aniołku podaruj najbliższym iskierkę nadziei [[']]
[[']] Jak mają żyć bez Ciebie .....[[']]
[[']] Tak bardzo tęsknią ..... [[']]
[[']] i Ciebie kochają .... [[']]
[[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']]
[[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']]
[[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']] [[']]

( ( ( * ) ) ) Najjaśniejsze światełko niech się tli i nigdy nie gaśnie ............ ( ( ( * ) ) )

{{{{{{{{{{{{{*}}}}}}}}}}}}}}}

Aniele błękitny, co witasz poranek radością
Aniele szkarłatny, co przyodziewasz ludzi uśmiechem
Przesyłam Ci najjaśniejsze światełko

Aniele błękitny, co witasz poranek radością
Aniele szkarłatny, co przyodziewasz ludzi uśmiechem
Przesyłam Ci najjaśniejsze światełko

Asnyk Adam

Tym, którzy smutni

Tym, którzy smutni, którzy zgnębieni
W milczeniu tylko i cierpią, i giną,
Tym dla serc trzeba jaśniejszych promieni
Nad idealną świecących krainą,

Im zimne słowa mędrców nie wystarczą
I praw koniecznych bezwzględna powaga
Nie będzie dla nich osłoną ni tarczą,
Gdy serce gwałtem szczęścia się domaga.

Trzeba im pociech, których nie da życie;
Trzeba anielskich uśmiechów w błękicie;
Trzeba litosnej nad światem opieki;
Trzeba miłości wiecznej, choć dalekiej...

Choć dzieli nas przestrzeń…choć mamy daleko…
Pamiętamy …(*)