SIOSTRA ANDRZEJA SAMEK
*********************

czym jest życie
jak nie krótką chwilą
wplątaną w wartki nurt
przetrwania

gdy przyszła susza
z serca mogiłą

strumyk wysechł...

kamień został...

jak pić ze zdroju
gdzie nie ma wody
jak dźwignąć kamień
co w sercu zalega

Światło mej drogi
pomóż duszy mojej

w me serce wlej
źródlanej wody

pozwól się obmyć
u Twego strumienia
wygładź
ostre brzegi
mojego kamienia

*********************
ANIOŁECZKU
NIECH DOBRY BÓG
OTULI CIĘ SWOIM
MIŁOSIERDZIEM

.........☼► (*) ♥

(*) RAFAŁOWI

SIOSTRA ANDRZEJA SAMEK
*********************

....(_)
..(_)♥(_)..
....(_)...
......0.|..
.......|..
......0.|/
.......|.(*).(*).(*)

*****************

łza
spłynęła po bladej twarzy
szept modlitwy
na drżących ustach
w myślach
życia dobrego obrazy
a co złe
skryła śmierci chusta

*****************

Aniołku wiem
że jesteś z nami
i czuwasz nad bliskimi ♥

Niech Dobry Bóg
błogosławi Twoim bliskim ♥

Rafałku ((*))

(*P)(*A)(*M)(*I)(*Ę)(*T)(*A)(*M)

(*) RAFAŁOWI

¤*¨¨*¤.¸¤*¤*¨¨*¤.
........((,))
......._♥_/
Promyczek Pamięci...
z Modlitwą dla Ciebie
Rafałku (((((( * ))))))
w moim sercu każdego dnia..((♥))

SIOSTRA ANDRZEJA SAMEK
*********************

....(_)
..(_)♥(_)..
....(_)...
......0.|..
.......|..
......0.|/
.......|.(*).(*).(*)

*****************
Promyczkiem księżyca
zapalam światełko,
powiewem wiatru
przesyłam modlitwę,
na dnie serca
zapisuję Twoje imię
a Ty Boży Aniele
spoczywaj w wiecznej
szczęśliwości ♥

To tak trudno wytłumaczyć...
Że się kogoś nie zobaczy...
Że już koniec...
że nie wróci...
Że nikt tego nie odwróci...
Pozostały nam wspomnienia...
Smutek w sercu...
łza na twarzy...
Której nikt nie zauważy...
I modlitwa co wciąż łączy...
Miłość...
która się nie kończy.

SPOCZYWAJ W POKOJU[*]

(*) RAFAŁOWI

SIOSTRA ANDRZEJA SAMEK
*********************
♥
O Panie, przebacz mej myśli,
że nie dość jeszcze miłuje,
Przebacz miłości mej, Panie,
że tak strasznie przykuta do myśli -
Że chłodnym myślom, jak nurt,
Ciebie odejmuje
I nie ogarnia płonącym ogniskiem

Ale przyjmij, Panie, ten podziw,
który się w sercu zrywa,
Jak zrywa się potok w swym źródle -
- znak, że stamtąd przypłynie żar -
i nie odtrącaj, Panie,
nawet tego chłodnego podziwu,
który nasycisz kiedyś
kamieniem płonącym u warg -

i nie odtrącaj, Panie,
mojego podziwu,
który jest niczym dla Ciebie,
bo Cały jesteś w Sobie,
ale dla mnie teraz jest wszystkim,
strumieniem, co brzegi rozrywa,
nim oceanom niezmiernym
tęsknotę swoją wypowie.

...........Jan Paweł II