[*]śpij w pokoju wiecznym Rafałku[*]

PAMIĘTAM RAFAŁKU...[`]

Choć prawda jest taka
Że dla nich na zawsze
Stanęły słoneczne zegary
To ciągle są obok nas.[*][*]

Stracić bliską Osobę...
To tak jakby spaść w otchłań nicości
Poznać jak bardzo boli tęsknota
Za Tobą , co Odeszłeś już na zawsze


........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI NIECH ZAWSZE SIĘ TLI ...

.-:¦:-......-:¦:-......-:¦:-....
...(......-:¦:-....-:¦:-....
_(,)_.........(.....-:¦:-....
(____)....._(,)_..........(
.............(____)......_(,)_
.-:¦:-.)......._(,)_.....(____)
...._(,)_....(____)......-:¦:-
...(____)...._(,)_..-:¦:-.)
...............(____)...._(,)_
.....-:¦:-.................(____)
Można odejść na zawsze,
by stale być blisko...
Odpoczywaj w pokoju Rafałku
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni.
SPOCZYWAJ W SPOKOJU ANIELE[*][*]

Światełko dla Ciebie Aniołku .[*][*]
Jutro ważny dzień daj siły Swoim rodzicom;(

Są dni,kiedy płaczesz,
Choć ani jedna łza nie spływa
Po policzku...
Są słowa,które rodzą się w goryczy,
Choć nigdy nie zostaną powiedziane.
Są chwile wielkiej samotności...
Choć pełno wokół ludzi.
Są dni pochmurne,pełne deszczu..
Aż chciałoby się zatopić
W ich strugach...
Jest czas,kiedy pragniesz odnaleźć Siebie...
Lecz nie wiesz, gdzie szukać...!
;(

Poprzez swą nieuchronność śmierć dotyka każdego z nas. Nie sposób być wobec niej obojętnym. Wobec faktu śmierci jesteśmy również tak nieprawdopodobnie równi. Często narzekamy na niesprawiedliwość, nierówności, ale wobec rzeczy najważniejszych jesteśmy absolutnie równi. Co oczywiście jest marnym dla nas pocieszeniem i w żaden sposób nie pozwala nam pogodzić się ze śmiercią. Dlaczego właśnie on? Dlaczego właśnie ona? Dlaczego właśnie ja?
Nie odważyłbym się choćby spróbować odpowiedzieć na pytanie, dlaczego umierają małe dzieci czy samotne matki. Pozostaje wiara, że każdy z nas odchodzi w najbardziej odpowiednim momencie. Najbardziej odpowiednim dla siebie czy też dla swoich najbliższych. Nawet jeżeli wszystkim dookoła wydaje się, że jest to moment najgorszy z możliwych. Ponadto wskazałbym na Boga jako Tego, który sprawia, że moment śmierci staje się momentem przejścia, że moment końca życia staje się momentem początku czegoś nowego i dzięki czemu poza łzami i próbą zatrzymania wspomnień o zmarłych pojawia się sens i nadzieja.
Rafałku pamiętam****(*)(*)(*)(*)

światełko pamięci....