Tam
na dnie
Tam jest Twoje miejsce
Którego nikt nie znajdzie

Tam
w moim sercu
na zawsze będzie Twój pokój

Twój ślad
i moja wielka miłość
która Cię otula
każdego dnia

Dzieci po obłokach stąpające
Dzieci o skrzydłach roztańczonych
czy wiecie ile w nas tęsknoty, w nas, matkach opuszczonych...
Kto Was w tą podróż zabrał, powrotną niszcząc drogę,
kto śmiał odległość taką postawić za przeszkodę?
Wy tam - my tu wciąż tkwimy, czekając na spotkanie,
wracajcie z tej podróży, niech ona snem się stanie!
My dla Was wszystko-wierzcie-w nagrode uczynimy,
by poczuć, dotknąć, tulić...

Nieba Wam uchylimy
Choć niebo dla Was co dzień otworem uchylone,
dla nas ten dzień to piekło, do bólu rozrzazone
Ja wiem, dzieciątka drogie, wiem - takich mam nie chcecie,
co bez radości życia tułają się po świecie.
Wiem, zrobicie wiele, by móc nas rozweselić,
wiem, wiec dostrzegam
szum morza - śpiew anieli.

Gwiazdę na niebie - promyk nadziei, ach...jak ich wiele
blask słońca - ciepło dla mnie od Ciebie
księżyc, bym zawsze drogę mogła odnaleźć
błękitne chmurki - namiastka Twych oczu
zapach konwalii - skóry Twojej świeżość
tęcza - obrazek barwny na niebie, z cudnym podpisem "Mamo dla Ciebie".
Dziecino moja, tyle mi dajesz,
za to mą miłość odwieczną dostajesz
uśmiech na co dzień też będzie w odwdzięcz,
choć serce krwawi, choć puste ręce...
Wiesz, ja poczekam, ja będę cierpliwa,
wiem, tam Ci dobrze, tam jesteś szczęśliwy.
Pogodzić się z losem podstępnym mi trzeba,
daleki mi jeszcze bilet do bram nieba.
Lecz dziękuję ze wszystko czym mnie zbliżasz do siebie,
dziękuję za słońce, za gwiazdy na niebie
I czekam w tęsknocie na nasze spotkanie, gdy wieczność
naszą wspólną drogą się stanie...

Zanim się urodziłeś już Cię pragnęliśmy
Zanim się urodziłeś już Cię pokochaliśmy
Zanim minęła pierwsza godzina Twojego
Życia byliśmy gotowi za Ciebie umrzeć...

W trumnę Twoją,
Gdym cię do niej kładła,
Wszystko zamknęłam -
Cały jeden świat.
Tylko o tym zapomniałam,
Że z niej wyjdzie pamięć
W oczy patrzeć mi.

Nigdy nie mówcie, drodzy moi,
Że szkoda moich młodzieńczych lat -
Bo pamiętajcie, że tylko z takich ofiar
Powstanie nowy, lepszy świat.

Zewsząd śmierć wyziera blada,
Kwiat po kwiecie mrze.
Trudno wskrzeszać to, co pada
Bóg tak chce.
Prysło złudzeń marne koło,
Zgasły oczy Twe.
Na grób zimne skłońmy czoło
Bóg tak chce.

Jako kwiatek młodociany
Mrozem ścięty schnie i kona,
Tak Ciebie, Synu kochany,
Śmierć od matki wzięła łona"

"Rafciu, jeżeli związek za grobem nie ginie
Łzy nasze z łzami naszych dzieci racz przyjąć w daninie.
Niechaj te łzy co płyną z przykrej sercom straty
Na grobie, gdzie spoczywasz, służą Ci za kwiaty."

"Śmierć jak o tym niżej będzie,
Swoje figle płata wszędzie.
Bogacza - zahacza,
Magnata - przygniata,
Młodzika - spotyka,
Na dziada - napada,
W rycerzy - uderzy,
I księży - zmitręży."