இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

żona M.MARKIEWICZA
bliska śp rodz.GOŁOWACZ
i ELŻBIETY SKŁODOWSKIEJ

இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

.............) ...........
............( , )..........
..........._ `|'__.........
..........( """"_ )........
...........)/(/( |...,'...
...........() )()|| -'....
...........| () ||........
...........|.....||........
...........|.....().........
...........|.....|..........
...........|.....|..........
...........|.....|..........
...........|.....|..........
......... _|__|___|__......
.......(_______.....__

MOJĄ PAMIĘĆ I MODLITWĘ
OFIARUJĘ DLA CIEBIE

இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

.......................)
......................(,)
......)............_'!/'_
.....(,)...........(""""")
..._'!/'_.......❀❤❀
...(""""")
..❀❤❀…
Światełko ❀❤❀PAMIĘCI!

Myślę ... Czekam ... Tęsknie
a Ciebie nie ma
i chyba nie będzie ...:(
Najsmutniejsze są oczy w których zgasła nadzieja,
ludzie którzy by chcieli lecz nie mogą
nic pozmieniać ...

Najsmutniejszy jest dzień,
gdy wstając rano nie wiemy po co żyć,
gdy chcielibyśmy coś zrobić
lecz najlepiej nie robić nic ...

Najsmutniejsze są łzy,
wypłakane z tęsknoty,
i zakochane marzenia pośród bezgwiezdnej nocy ...

Najsmutniejsze są wspomnienia,
które zadawają okropny ból,
Najsmutniejsze jest własne serce
gdy cichutko woła ...
"wróć" ...tęsknie synu

RADKU*

Ostatni uśmiech, ostatnie słowo
Ogromny ból i cichy krzyk
Chciałam Ci tylko powiedzieć
Że tak jak ja
Nie będzie Cię kochał nikt... *

Kazdy nowy dzien jest kwiatem ,który zakwita w naszych rekach.Tam , gdzie sie kocha , nigdy nie zapada noc.Serce to czastka czlowieka ,które : TESKNI,KOCHA,CZEKA♥
(¯`v´¯)
`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
To miejsce pochówku jej syna ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

wśród pięknych pożółkłych liści
i kasztanów spadających z drzew
zapalam światełka dla Ciebie
niech pokażą ci piękną naszą
jesień dziś i moją pamięć,
która trwa o każdej porze roku

serdeczne pozdrowienia i podziękowania
dla twoich najbliższych
ZA TO ŻE SĄ WRAZ ZE MNĄ IRENA

(*) RADOSŁAWOWI

Pokój Tobie Wieczny :((*)